Connect with us

Gezi

Kars Ani Harabeleri Gezimiz

Kars’a yolculuk düşüncesinin gerçekleşme zamanının gelmesi muhteşemdi.

Geçmiş zaman, tam olarak hatırlamıyorum ama sanırım lise son sınıftaydım. Kars’ta, farklı medeniyetlerin yaşam sürmüş olmasının bir sonucu olarak mimari yapı çeşitliliğinden ve güzelliğinden bahseden, bunu fotoğraflarla destekleyen bir yazı okumuştum. O günden sonra her daim aklımın bir kenarında Kars’ın karlı sokakları arasında avare avare dolaşmak, Ani Harabeleri’ni görmek ve tarih kokan bilinmedik yerlerini adım adım görmek vardı ancak gitmek için zamanın gelmesini bekledim.

Kars semalarında gezerken 🙂

*** Yazımız içindeki fotoğrafların üstüne tıkladığınızda, her biri fotoğrafı büyük ekran olarak görebilirsiniz.

Bir tiyatro sahnesi olan bu hayatımızda Kars’a gitme zamanımın geleceği günü bekledim. Zamanı ne zaman mı geldi ? Yıllar yıllar geçtikten sonra, geçen sene Mart ayında sevdiğimle birlikte bu güzel şehre gitme mutluluğunu yaşadım. Yola çıkmadan önce her zaman yaptığım gibi kesinlikle görülmesi gereken yerleri ve tavsiye edilen yeme/içme yerlerine standart konu başlıklarım olarak baktım ama sonrasında şehrin kıyısında köşesinde kalmış olan yerleri araştırmaya başladım. Tur ile gideceğimiz için kalacak yer ve sabah kahvaltısı/akşam yemeği derdimiz olmadı. Ertuğ Travel’ın hazırladığı gezi planımızın anahatları; Kars’a uçakla gitmek, Kars sokaklarını ve Ani Harabeleri’ni ziyaret etmek, sonrasında Doğu Ekspresi ile Erzurum’a gitmek ve oradaki gezimizi tamamladıktan sonra uçakla İstanbul’a dönmek şeklindeydi.

Üşüme konusunda ihtisas yapmış olan ben, bütün kışlık kıyafetlerimizi, polar ve içliklerimizi bavullarımıza koyduktan sonra havalimanına gittik ve sanırım heyecandan/meraktan dolayı bana göre çok kısa süren uçak yolcuğumuz sonrasında Kars Havalimanı’na indik.(Uçak seyahati 2 saat sürüyor.) Öncelikle şunu söylemeden geçemeyeceğim. Kars’ın yıllardır şahit olmadığı sıcaklık değerlerine, biz de oranın halkı ile birlikte şahit olduk. Hava Mart ayına göre müthiş güzeldi. Çıldır Gölü hariç ki, yeri geldiğinde onu da bilgi olarak vereceğiz. 

Uçaktan indikten sonra Kars’a adım attığımız anlarda gördüğümüz ilk manzaralar aşağıda.

Havalimanından ayrıldıktan sonra bizleri bekleyen seyahat otobüsümüz ile Arpaçay kenarındaki Ani Harabeleri’ne doğru yola çıktık. Bu arada antik kenti dolaşmaya başlamadan önce kitabi bilgi de olsa aşağıdaki bilgileri yazımıza eklemek istedim. Bu tür tarihi yerleri görmeden önce bastığımız topraklar üzerinde genel hatları ile neler yaşanmış, bilmekte fayda var diye düşünüyoruz. Bakış açımızı genişleten bu yaklaşımı herkese tavsiye ederiz.

Kars şehir merkezinden yaklaşık 42 kilometre uzaklıktaki Ocaklı Köyü sınırları içinde bulunan Ani Ören Yeri, yerleşim ve savunmaya elverişli coğrafyası nedeniyle çeşitli kültürlere ev sahipliği yapmış. Ani’yi çevreleyen surların iç kısmında, tarihi şehrin geniş bir alana yayılmış Bagratuni Ermenilerinden Bizanslılara, Selçuklulardan Gürcülere ve Osmanlılara kadar birçok kalıntıyı görmek mümkün. Ani’nin etrafını çevreleyen ve Bagratuni Hanedanlığı’nın savunma amaçlı yaptığı surlar, önce Bagratuni ile Bizans arasında, sonra Bizans ile Selçuklu arasında kanlı çatışmalara tanık olmuş.  Bunun yanında İpek Yolu üzerine kurulmuş olması Ani’yi, döneminin zengin kentleri arasına sokmuş ve öneminin artmasını sağlamış. Ani 1319’daki depremde ağır hasar görmüş, daha sonra Timur tarafından ele geçirilerek tahrip edilmiş. Buna rağmen1535 Osmanlı-İran savaşında tamamen terk edilinceye dek, kentte bir nüfusun barındığı kaynaklarda yer alıyormuş.

1877-78 Osmanlı-Rus savaşında Rusların eline geçen bölge, Birinci Dünya Savaşı sonrası Osmanlılar tarafından geri alınmış ancak Ani platosu daha sonra yeni kurulan Ermenistan Cumhuriyeti’nin eline geçmiş. 1920’de, Kurtuluş Savaşımız sırasında, Ani son bir kez daha el değiştirerek Türkiye Cumhuriyeti sınırlarına dahil olmuş.

https://www.aniharabeleri.org/tarihce/ani-tanrica-anahitin-ken

Otobüs yolculuğumuzun sonuna doğru camdan baktığımızda Ani Harabeleri’nin dış surlarını görmeye başladık ki kısa sürede giriş kapısına geldik. Adını duvardaki aslan kabartmasından alan ve ana giriş kapısı olan Aslanlı Kapı’dan giriş yaptık.

Tigran Honents Kilisesi (Aziz Grigor Kilisesi & Şirli Kilise & Resimli Kilise)

1215 yılında Ani’li bir tüccar olan Tigran Honents tarafından Arpaçay’a hakim bir noktada inşa ettirilmiş bu kilisenin içindeki freskler görülmeye değer. Kilisenin iç cephe duvarları ile kubbe kısmında Hz. İsa’nın doğumundan ölümüne kadar geçen olayları sembolize eden freskler ve kilisenin batı kısmında Aziz Lusavoriç’in hayatına dair tasvirler yer alıyor.

Kilise farklı isimlerle anılıyor. Aziz Gregoy Kilisesi adı, ithaf edilmiş olduğu azizden dolayıdır. Ermeni toplumunu Hristiyanlaştıran Aziz Grigor, Aydınlatıcı Grigor yahut Krikor Lusavoriç olarak da geçiyor. Şirli Kilise adı ise, dışarıdaki taşlara işlenmiş kabartma hayvan motiflerinden, Resimli Kilise adı da içerideki fresklerden dolayı.

Aziz Prkich (Halaskar/Amenaprgiç Kilisesi)

M.S. 1035 yılında yaptırılan Aziz Prkich Kilisesi’nin 1930’lu yıllarda (bazı kaynaklara göre 1957) bir yıldırım düşmesi sonucunda yarısının yandığı biliniyor. Çevresinde dolaşarak, bu güzel yapıyı farklı açılardan bir süre seyrederek neler görmüş geçirmiş olabileceğini düşündük.

Abughamrents (Polatoğlu) Kilisesi

Bostanlar deresinin üzerindeki surlara yakın plato üzerinde kurulan kilise M.S. 980 yılında Prens Pahlavuni tarafından yaptırılmış. Kilise 8 kubbeli olup silindirik yapıya sahip. Kubbelerin her bir köşesinde birer pencere yer alıyor. Kilise içinde apsisin* olmayışı bazı kaynaklarda, buranın kabir binası olarak kullanıldığını düşündürtüyormuş.

*Apsis : Hıristiyanlığın dini mabetleri olan kiliselerin sunak odasını kapsayan, çoğunlukla yarım daire ya da çokgen, çok nadir durumlarda dikdörtgen planlı bir yapı unsurudur. Apsisler antik döneme ait bazilikalarda yaygın olarak da mimari öğe olarak kullanılmıştır.

Meryem Ana Katedrali (Fethiye Cami-Ani Harabeleri-Büyük Katedral)

Bulunan yazıtlara ve tarihçilere göre katedralin temelleri Bagratlı Kralı II. Sembat tarafından M.S. 990 yılında atılmış, kralın ölümünün ardından katedral, eşi kraliçe Katranide tarafından 1001 yılında tamamlanmış. Kırmızı renkli tüf taşından inşa edilen katedralin 3 farklı girişi bulunuyor. Biri prens için, biri Patrik için ve biri cemaat için.

Katedral, 1064 yılında Alpaslan’ın Ani’yi fethetmesi ile birlikte bir süre cami olarak kullanılmış ve “Fethiye Camii” adını almış. Farklı dönemlerde depremlere ve yüzyıllardır Kars’ın iklimine maruz kalmasına rağmen bu muazzam yapıyı ayakta görmek insanı gerçekten mutlu ediyor. Kubbesinin bir kısmı yıkılmış da olsa da sanırım bu özellik, katedral içindeki akustiği olumlu yönde etkiliyor.

Ebu’l Menuçehr Camii

Meryem Ana Katedrali’nden çıktığınızda Anadolu’da yaptırılan ilk cami olan Ebu’l Menucehr’i görecekseniz. 1064 yılında Ani’yi fetheden Alparslan, şehrin idaresini Şeddatlı Emiri Ebu’l Esvar’ın oğlu Manuçehr’e bırakmış, Manuçehr de şehri imar etmiş. Kimi kaynaklarda, yapının Türklerin fethinden önce Bagratid döneminden kalan bir köşk olduğu ve daha sonra bir camiye dönüştürüldüğü iddia ediliyormuş.

Ani Harabeleri bunlardan da ibaret derseniz hayır cevabı çok nettir. Kervansaray ve hamam kalıntıları, Ateşgede* kalıntıları, Bakireler (Rahibeler) Manastırı (Ulaşımı biraz güç olduğundan göremedik ), Gürcü Kilisesi kalıntıları, Gagik Kilisesi’si kalıntıları …vb.

*Ateşgede: Ateşe tapanların, Zerdüştlük inancına sahip olanların ateş yaktıkları tapınak.

Sevdiğim ile ben Ani Harabeleri’ni !!! çok sevdik. Geçmişte tarihe tanıklık etmiş bu alanlara harabe demek içimize sinmiyor aslında. Birden fazla devrin, birden fazla kültürün, birden fazla yaşam biçiminin hakim olduğu güzel bir coğrafya burası. Bu nedenle yetmez diyerek bu güzellikleri yansıtan birkaç kare fotoğraf daha paylaşmak istedik.

Ani Harabeleri turumuz bittikten sonra Kars merkeze giderek yemek için bir yer aramaya başladık. Dolaşırken Kamer Restorant’ı gördük ve içeri girelim dedik. Yöresel otlu bir çorba içtikten sonra birkaç farklı tat denedik. Hepsi çok lezzetliydi ve yerken çok keyif aldık.

Güzel lezzetleri tadıp enerji kazandıktan sonra Kars merkezi dolaşmaya başladık. Öncelikli durağımız Kars Kalesi oldu. Burada kısacık bir kitabi bilgi vermek istiyoruz.

1153 yılında Selçuklulara bağlı Saltuklu Sultanı Melik İzzeddin’in emri ile Veziri Firuz Akay tarafından yaptırılmış. 1386 tarihinde Timur tarafından yıkılan kale 1579 yılında Osmanlı Padişahı III. Murat’ın fermanı ile Kars’a gelen Lala Mustafa Paşa tarafından kale ve dış cephe surları yenilenmiş. 1877-1878  Osmanlı-Rus savaşından sonra 40 yıllık Rus işgalinde tahribatlara uğramış, sonuç olarak sit alanı ilan edilmiş ve günümüze kadar gelmiş. Bu durumda bize düşeni yaparak, ziyaret için Kars Kalesi’nin giriş kapısına doğru yürümeye başladık. Yavaş yavaş yükselen rakım ile birlikte kaleye çıktığımızda şehri ayaklarımızın altında görmek güzeldi.

Kars Kalesi’nden şehir planını gördükten sonra, kale çıkışına yakın yerde bulunan Kümbet Camisi’ni (12 Havariler Kilisesi) ziyaret ettik. Yapı, Bagratlı Krallığı döneminde Kral Abbas tarafından M.S. 932-937 yılları arasında yaptırılmış. 1064 yılında Müslümanların burayı eline geçirmeleri nedeniyle kilise, camiye dönüştürülerek Kümbet Cami adını almış ancak bu bölge daha sonra Rus hakimiyetine girince bu sefer camii, Rus Ortodoks Kilisesi’ne çevrilmiş. 1918 yılında Türk hakimiyetine girdiğinde ise yapı yeniden camiye çevrilmiş ve 1964 yılında müzeye dönüştürülerek, Kars’ta yapılan kazılardan elde edilen tarihi eserler burada sergilenmeye başlanmış. Kars Müzesi adıyla da bilinen bu eski ibadethane, bu işlevini 1981 yılına kadar sürdürmüş. Nihayetinde 1993 yılından bu yana yine cami olarak kullanılmaya başlamış.

Sıra geldi Kars sokaklarını arşınlamaya. Nerede ne var, ne yok, nereye gidebiliriz konusunu biz Google haritalar üzerinden takip ettiğimizden, açıkçası hangi caddede ne var ne yok tek tek yazmak uzun olacaktır. Siz de gittiğiniz zaman sokak aralarına dalın bakın, bakalım neler göreceksiniz. Ama genel hatları ile neler gördük diye yazarsak; Mimari açıdan çok güzel Cheltikov Hotel ( Otel görevlilerinden izin alarak içini de dolaşabildik.), Kars İl Sağlık Müdürlüğü Binası, tarih kokan bir çok bina, sokak aralarında sıkışmış yaşını başını almış köhne binalar, duvar yazıları …

Kars’ın sokaklarını da arşınladıktan sonra biraz dinlenmek üzere otelimize gittik. Otel hakkındaki genel görüşümüz otelin temiz ve düzenli olduğu, yemeklerinin lezzetli ve kahvaltı çeşitlerinin yeterli olduğuydu. Biraz dinlenip yemek yedikten sonra Kars Belediyesi Namık Kemal Aşıklar ve Kültür Evi’ne gittik ve 3 güzel ozanın atışmalarını keyifli bir şekilde dinledik.

Aşıkların atışmalarının ardından Kars sokaklarında salına salına yürüyerek otelimize döndük. Dinlendikten ve sabah kahvaltımızın ardından yola koyulduk ve ilk durağımız olan Fethiye Camisi’ne geldik. Kesme taştan yapılan cami Rusya’nın Kars’ı işgali sırasında kilise olarak yapılmış ancak Kars’ın kurtuluşundan sonra camiye çevrilmiş.  Aşağıdaki ilk fotoğraf,  yapının kilise olarak görüntüsü olup internetten alındı.

Sırada Kafkas Cephesi Harp Tarihi Müzesi var. Burada da kısa bir bilgi verelim. 19.yüzyılda Kars’ın, Rus ordularının istilasına karşı şehrin savunmasında çok önemli bir yere sahip olan tabyalarımız, 1828 tarihindeki Rus saldırısını püskürtmüş, 1855 tarihinde Tabyalar Savaşı olarak bilinen Kars Zaferi’nin kazanılmasını sağlamış ve 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı sırasında savunma savaşları için kullanılmış.

Müze de bu tarihi yolculuğa şahitlik ederken insan gerçekten faklı duygular içine sürükleniyor. Özellikle aynalar aracılığı ile şehit askerlerimizin sonsuza kadar yad edilmesi amacıyla, çarıkları üzerine konulan ışıklarla görsel şölene dönüştürülen özel oda da çok duygusal anlar yaşadık. Ardından müze içinden çıkarak bahçede bulunan Kazım Karabekir Paşa’nın kullandığı vagonu ziyaret ettik. Daha önce ziyaretçilere kapalı olan bu vagonu ziyaret etme şansını yakaladık. 13 Ekim 1921 Kars Antlaşması için şehrimize gelen Rus Generalleri tarafından Kazım Karabekir Paşa’ya bu Beyaz Vagon hediye edilmiş. Vajonda iç mekanı salon, dinlenme odası, yemek odası ve banyo bulunuyordu. Paşa bu vagonu, Kolordu Komutanlığı yaptığı yıllarda Kars – Erzurum arasında kullanmış.

Kars bir çok uygarlığın geçişine tanıklık etmesi sebebi ile binlerce yıldan bu yana yaşam alanı olmuş ve antik bir yerleşim merkezi haline dönüşmüş. Bunu çok net olarak gözlemleyeceğimiz Kars Müzesi’ni ziyaret etmeden dönmek olmaz dedik ve müzeye gittik. Kars Müzesi’nde geniş bir yelpaze içinde Arkeolojik, Etnografik ve Taş eserleri bölümleri yer alıyor. Arkeoloji salonunda Paleolitik (Yontma Taş Çağı) dönem eserleri, Taş El Baltaları ve Dinozor Kemiği, Eski Tunç Çağı eserleri, Eski Tunç Çağı madeni eserleri, Urartu dönemi eserleri, Sikkeler, Roma ve Bizans dönemi eserleri, Hristiyanlık dönemi eserleri, Pithoslar (zahire küpleri) , Selçuklu dönemi eserleri ve Taş eserler bulunuyor. Etnoğrafya salonunda ise Yöresel yün dokuma aletleri, Osmanlı kaftanları, Gümüş Kafkas kemerleri, El Yazma eserleri, Mühürler, Bakır mutfak kapları, Semaver ve Şamdanlar var.

Medeniyetlerin beşiği olmuş Kars’ı nihayetinde gezdik, gördük ve bunları kısa da olsa sizlere aktarmaya çalıştık. Umarım sizin için keyif verici bir yazı olmuştur. Tarihi bilgileri her yerden kolayca bulabileceğimiz için o noktalara fazla yer vermedik. Amacımız siz Kars’a gidene kadar fotoğraflarımız ile size Kars’ı, getirmekti.

Kars gezimiz de sadece bunlar yoktu. Çıldır Gölü gezimiz, Boğatepe Köyü ve Peynir Müzesi ziyaretimiz, Doğu Ekspresi ile Erzurum’a gidişimiz, oradaki gezi rotamız ve daha neler neler … Ancak yazı çok uzun olacağından bu gezi notlarımızı bir sonraki yazımızda sizinle paylaşmak istiyoruz.

Şimdilik hoşça kalın ve mutlu kalın.

İnstagram hesabımız :  http://@ gezipduru_ys

Facebook hesabımız :  http://www.facebook.com/gezipduru

*** Bu gezimize tur ile gitmeye karar verdik ki çok iyi yapmışız. Tur firmasına ve özellikle güzel bir tur planı yapan Ziya Akbaş’a çok teşekkür ederiz.

Tur firmasının internet sitesi https://www.ertugtravel.com.tr/

http://@ziyaakbas

Gidilecek yollar, okunacak kitaplar, izlenecek filmler sınırsız ve ucu açık. Nefes alacağımız sayı bile belli dedik. Başladık gezmeye, okumaya, gözlemlemeye… Gezdikçe çoğaldık, okudukça bilinçlendik ve izleyip, gözlemledikçe çevremizde devasa olarak nitelenen sorunları, sıkıntıları !!! minnacık görmeye başladık ve sonuç olarak birlikte huzur bulduk. İnsan bu zamanda başka ne ister ki ! Dünya ne büyük biz insanlar ne kadar küçük demeye ara vermeden devam ettik. Kim bilir hayatımızın sonuna kadar daha ne kadar çok söyleyeceğiz. Franz Kafka ne kadar güzel demiş. ‘’Ölümün olduğu bu dünyada, hiçbir şey çok da ciddi değildir aslında." Öncelikle sağlığımızın değerini bilip, kendimize iyi davranalım ve yatırım yapalım. Geze, göre ne tür yaşamlar varmış tanıklık edelim. Hayatınızı istediğiniz şekilde yaşamanız dileğiyle. Mutlu ve her zaman umutlu kalın .

Gezi

Vatikan Gezimiz

İtalya gezimiz sırasında dünyanın yüzölçüm olarak en küçük ülkesi ve Katolik inancının kalbi konumunda olan Vatikan’ı da ziyaret ettik. İtalya gezimizin içeriği çok kapsamlı olduğundan yazının çok uzun olmaması için Vatikan gezimizi ayrı olarak yazmaya karar verdik. Böylelikle Vatikan/Vatikan Müzeleri fotoğraflarını daha fazla paylaşabiliriz diye düşündük.

Gezi yazımıza başlarken bu küçük dev ülke hakkında kısa bir bilgi verelim.

Vatikan Devleti’nin etrafı yüksek duvarlarla çevrili ve içerisinde St. Peter  Bazilikası, ünlü Sistine Şapeli, Vatikan Müzeleri ve Vatikan Bahçeleri yer alıyor.

Vatikan devlet statüsünü Lateran Anlaşması ile 26 Ekim 1926’da almış ve devlet içinde devlet statüsünü kazanarak kendi pasaportu, kendi devlet kuruluşları ve bürokratları olan bir devlet haline gelmiş. Vatikan’a tüm girişler Roma’nın sınırlarından yapılabiliyor. Vatikan Pasaportu var ve bizzat Papa tarafından veriliyor. Bu pasaport geçici olup Vatikan istediği zaman tek taraflı olarak iptal edilebiliyor ya da hiç vermemiş gibi kayıtlardan çıkartabiliyor. Pasaport hiç bir ırk ya da milliyet gözetilmeden veriliyor. Burada tek minik koşul pasaport alacak şahsın Katolik Kilisesi’ne kayıtlı dindar olarak tanınmış bir Katolik olması. Papa, Katoliklerin başı olarak yeryüzündeki tüm Katoliklerin “Kutsal Pederi” ama sadece ve sadece Vatikan Devleti’nin Devlet Başkanı. Vatikan’ın çok çeşitli gelir kaynağı bulunuyor. Bunlar başta her ülkedeki Katolikler’den kesilen Kilise Vergisi olmak üzere, alınan aidatlar, bağışlar, hediyelik eşya satışlarıyla elde edilen gelirler, TV gelirleri, radyo kanallarından elde edilen gelirler… vb

Roma da kaldığımız 2. günde Vatikan topraklarına ayak bastık. Güneş tam tepemizde ve kalabalıklar arasında ilerlemeye çalıştık. Şu bilgiyi Vatikan’ana ilk kez gidecek olanlara vermek istiyoruz. Aziz Petrus Bazilikası içine şortla ya da askılı bluz ile almıyorlar, bu nedenle bacaklarınızı ve kollarınızı çokta açıkta bırakmayan giysiler tercih etmelisiniz. Yoksa benim gibi meydanda satışı yapılan şallardan alıp kendinizi bir şekilde kapatmaya çalışırsınız. (Hayatımda en paspal olduğum andı:))

İlk durağımız Hristiyan dünyasının en önemli yapılarından olan Aziz Petrus Bazilikası (Basilica di San Pietro).

Kilisenin önündeki büyük alan Aziz Petrus Meydanı ya da diğer adıyla San Pietro (St. Peter) Meydanı. Gian Lorenzo Bernini tarafından tasarlanan ve inşa edilen bu meydan, dünyanın en büyük meydanlarından biri. Yapının üzerinde 284 adet sütun ve bu sütunların üzerinde Bernini’nin öğrencileri tarafından yapılan 140 Aziz heykeli yer alıyor. Meydanın ortasında ise Mısır’dan getirilen yaklaşık 26 m uzunluğunda Mısır obeliski bulunuyor. Rehberimizin verdiği bilgiye göre Obeliks aynı zamanda Güneş saati işlevi görüyormuş ve Papa her Çarşamba bu meydana karşı vaazını vererek milyonlarca insanı aynı ayda kutsuyormuş.

Meydana girdiğinizde göreceğiniz kuyruğun uzunluğu sizi korkutmasın çünkü düşündüğünüzden daha seri şekilde ilerliyor. Ancak yaz gününde gittiyseniz sıcak o kadar fazla ki yerden yükselen sıcaklıkla zaman geçmiyor gibi gelebilir. O nedenle yanınızda mutlaka şapka ve su götürmeyi unutmayın. Unuttuysanızda meydandaki satıcılar yine hayat kurtarıyor. Ayrıca, çevrenizde vaktin hızlıca geçmesini sağlayan, fotoğraf çekeceğiniz, inceleyeceğiniz o kadar çok aziz heykeli, muhafız, sütun var ki nereye bakacağınızı şaşıracaksınız. Dışarıda bu gördükleriniz  karşısında acaba içeride nerler göreceğiz düşüncesi de aklınızdan geçebilir,açıkçası bizimkinden geçti.

Bizim ilgimizi en çok Vatikan Ordusu’nu oluşturan rengarenk kıyafetleri içindeki İsviçre Muhafızları oldu.

Neden İsviçre Muhafızları ? 1505 yılında Papa II. Julius İsviçre’den o zamanlarda adları nam salmış askerleri içinden, kendisini koruyacak bir birlik göndermesini talep ediyor ve İsviçre, askerlerini gönderiyor. İsviçreli Muhafızlar olarak bilinen bu ordu ( 100-110 kişi arasında) tamamen Katolik inanışa sahip insanlardan oluşuyor. Paralı asker olan bu muhafızlar Almanca, İtalyanca, Fransızca ve İngilizce olmak üzere dört dil konuşuyor.  İsviçre Muhafızı olabilmek için İsviçre vatandaşı ve Katolik olmak şart. Bunun dışında Vatikan’a gelmeden önce İsviçre’de askerlik görevlerini yapmış olmaları, atletik yapılı ve en az 1.74 cm. boyunda olmak gibi şartlar aranıyor.

Bazilika içine girdiğimizde ilk fark ettiğimiz renklerin kullanımdan dolayı etrafa yayılan o kasvet havasıydı. Bu dünya ile ilişiğini kesen rahip, kardinal, rahibe, keşişler ve papa için gerçekten ruhani ortam oluşturulmuş diye düşündük.

Rehberimizden ve araştırmalarımız sonucunda edindiğimiz şu bilgileri bu noktada aktarsak güzel olur. MS. 324 yılında Roma İmparatoru Konstantin’in din değiştirerek Hristiyanlığı kabul etmesiyle, tüm Roma şehirlerinde ibadet yeri ihtiyacı ortaya çıkmış ve Hristiyanlığın hızlıca yayıldığı bu dönemlerde kilise ve şapel inşası ihtiyaca cevap verememiş. Bu yüzden şehirlerin yönetilmesinde kullanılan idari binalardan bazıları, ibadet için uygun hale getirilerek karar alma ve tören yapma gibi amaçlarla kullanılmaya başlamış ve bazilikalar ortaya çıkmış.

İlk uğrak yerimiz yukarıda bahsettiğimiz şekilde ortaya çıkan bu bazilikanın en önemli eserleri arasında yer alan Pieta, anlamı merhamet. Michelangelo’nun 24 yaşında yaptığı ve imzasını attığı tek heykel olan Pieta heykeli denediği üç mermerin kırılması üzerine dördüncü mermerde ortaya çıkmış. Pieta da çarmıhtan indirilen İsa’nın ölü bedenini dizlerinin üzerinde taşıyan anne Meryem’in oğlu için tuttuğu yas görülür. Meryem Ana sağ eliyle oğlunu güçlü şekilde kavramış, sol eliyle de naaşı biz izleyicilere sunmuş ve saygıya davet etmiştir. Heykelin şu anda cam bir kafes içinde korunuyor nedeni ise 1972 yılında bir saldırıya maruz kalmış olması. Aldığı çekiç darbeleri karşısında Mary’nin burnu ile dirseği kırılmış ve yaklaşık 10 ay süren çalışma sonunda kırılan tüm parçalar görünmez bir yapışkanla birleştirilmiş. ( Pieta aşağıdaki ilk fotoğrafta yer alıyor.)

Bazilika gezimiz bitip Katoliklerin kutsal mekanını dolaştıktan sonra ertesi gün gideceğimiz Vatikan Müzeleri’ni gezmek için enerji toplamak için otelimize geçtik. Ertesi sabah kahvaltımızın ardından gezimizin bir ay öncesinde Türkiye’den http://www.museivaticani.va/content/museivaticani/en/visita-i-musei.html#lnav_shop

internet sitesinden aldığımız biletler ile yola koyulduk. Surlarla çevrili olan alanda yürüyerek giriş kapısına geldik. Randevu saatine göre giriş yapıldığından ve giriş saatimize yakın bir saatte gittiğimizden biletleri gösterip çok kısa sürede içeri girdik.  Gitmeden önce mutlaka biletinizi alın, yoksa uzun saatler kuyrukta beklemek durumunda kalabilirsiniz.

Neden Vatikan Müzeleri deniliyor ? sorusuna rehberimize verdiği yanıt  ; ‘’ Müze geniş bir alana yayıldığından, çok farklı ve sayıca fazla müze bölümleri olduğundan bu alanlar Vatikan Müzeleri olarak anılıyor’’ oldu.

Rehberimizden aldığımız diğer bilgilere göre de, müzenin temeli, 16.yy. başlarında Papa II. Julius’un sanata olan sevgisi nedeniyle, bugün müzenin içindeki bir iç avluya topladığı heykeller ile atılmış. Daha sonra papalar tarafından yüzyıllarca arkeoloji, sanat, antropoloji eserleri toplanmış ve zaman içinde bu devasa eserler topluluğu oluşmuş. Her gelen papa Vatikan sarayları ve odaları içine yeni eserler yaptırmış veya esrleri dışarıdan getirtmiş. Sonuç olarak da burası Roma Katolik Kilisesi tarafından Rönesans döneminde inşa edilen ve dünyanın önemli heykellerine ev sahipliği yapan önemli bir yapı haline gelmiş. Bu yapılar içindeki en önemli bölümler; Sistina Şapeli ve Raffaello Odaları, Borgia Daireleri, Etrüsk Müzesi, Modern Dinsel Sanat ve Resim Galerisi koleksiyonları, Haritalar Galerisi ve Yunan-Roma Eserleri.

Müzeler bütünü olan bu alanda görülecek o kadar çok yer var ki en sonunda bize gez gez bitmez dedirtti. Bunu dememizin sebebini oluşturan müze/galeri alanlarından tespit edebildiğimiz isimler aşağıda…

  • Pio Clementino Müzesi (Pio Clementino Museum) : Buradaki eserler çeşitli kazılardan çıkartılan veya koleksiyoncuların bağışladığı tarihi eserlerdir.
  • Lapidary Müzesi (Lapidary Gallery) : Roma imparatorları büstleri, din ile ilgili eserler, Roma ordusu ve yapısı ile ilgili bilgiler ve eserler bu müzededir.
  • Etnoloji Müzesi (Ethnological Museum) : Burada kalıcı ve geçici sergiler sergilenmektedir.
  • Hristiyan Müzesi (Christian Museum)
  • Çağdaş Sanat Koleksiyonu Müzesi (Collection of Contemporary Art): Müzede Van Gogh eserleri, Marino Marini heykelleri ile çeşitli ressam ve heykeltıraşların eserleri bulunmaktadır.
  • Aldobrandini Düğünü Odası veya Samson Odası (Room of the Aldobrandini Wedding)
  • Gregoryan Etrüsk Müzesi (Gregorian Etruscan Museum)
  • Raphael Odaları (Raphael’s Rooms) ve Vatikan Müzesi : Raphael Odaları toplamda dört odadan meydana gelmektedir; Konstantin, Heliodorus, Segnatura ve Borgo’da Ateş Odası. Odalardaki tüm resimler 1508 ile 1524 yılları arasında Raphael ve öğrencileri tarafından yapılmıştır.
  • Chiaramonti Müzesi (Chiaramonti Museum)
  • Lapidario Profano Müzesi (Lapidario Profano ex Lateranense)
  • Hristiyan Lapidarium Müzesi (Christian Lapidarium)
  • Pinacoteca Sanat Müzesi (Pinacoteca Museum)
  • Taşımacılık Müzesi (Carriage Pavilion)
  • Profane Müzesi (Profane Museum)
  • Aziz Peter Şehit Şapeli (Chapel of St. Peter Martyr)
  • New Wing Müzesi (New Wing)
  • Niccoline Şapeli (Niccoline Chapel) Roma’nın antik zamanlarından kalan çeşitli tarihi eserleri, maskeleri, vazoları ve günlük yaşama dair antik eşyaları ve mimari parçaları görmek mümkündür.
  • Yahudi Lapidarium Müzesi (Jewish Lapidarium)
  • Pius-Hristiyan Müzesi (Pius-Christian Museum): Papa IX. Pius tarafından 1854 yılında kurulan müze 7 bölümdür ve ilk Hristiyanlık zamanından kalma eserler mevcuttur.
  • Gregoriano Profano Müzesi (Gregoriano Profano Museum)
  • Vatikan Müzesi Sistina Şapeli (Sistine Chapel)
  • Borgia Daireleri (Borgia Apartment)
  • Haritalar Galerisi

Vatikan Müzeleri’nin bazı bölümlerinde hiç ziyaretçi yokken bazılarında uzun kuyruklar olduğunu gördük. Bu uzun kuyruklardan en uzununu oluşturan Sistina Şapeli idi. Papa’nın resmi ikametgahı olan Sistina Şapeli yapıldığı dönemden itibaren önemli kilise ayinleri ve yeni papa seçimi için toplantı alanı olarak kullanılmış . İnşasına 1477 yılında başlanan şapel, 1483 yılında açılmış ve 20,70 metre yüksekliğe, 40,93 metre uzunluğa ve 13,41 metre genişliğe sahip. Duvarları, tavanları Adem’in yaratılışı, Son hüküm, İlk günah gibi betimlemeler yer alıyor. Papa IV. Sixtus döneminde bir grup İtalyan Rönesans ressamı Sandro Botticelli, Pietro Perugino, Pinturicchio, Domenico Ghirlandaio ve Cosimo Roselli, Musa’nın Hayatı ve İsa’nın Hayatı’nı betimleyen freskler yapmıştır. Bu fresklerin yapımı iki yıl sürmüş ve şapel aynı papa tarafından 1483 yılında kutsanarak Bakire Meryem’e adanmış ve ayine açılmış. 1508 yılında ise Papa II. Julius, bir heykeltıraş olan Michelangelo’yu görevlendirerek Sistina şapeli tavanındaki eserleri yaptırmış.

Bu şapelde fotoğraf çekmek kesinlikle yasak ama yasaklar bizler için diyerek kenarda köşede herkesin görevliler görmeden bir iki fotoğraf karesi almaya çalışması da aşikar. Flaşlı, flaşsız ve cep telefonu ile fotoğraf çekenler görevliler tarafından yüksek sesle uyarılıyor. Kenarlardaki mevcut olan oturaklar haricinde bir yere oturmak da yasak.

 

Müzeler/galeriler arasında dolaşıp gözlerimize görsel şölen yaşattıktan sonra çıkışa doğru ilerledik. Çıkış kısmında gördümüz spiral merdivenler 1932 yılında ünlü İtalyan mimar ve mühendis Giuseppe Momo tarafından iç içe çift sarmal şeklinde tasarlanmış. Güzel ve zevkli bir tasarım olmuş ki dünyada en çok fotoğrafı çekilen merdivenler arasında yer alıyor.

İtalya geziniz sırasında planınızı yaparken bizim gibi müzeler/galeriler içinde hızlıca ve üstünkörü gezebilmeniz için en az bir tam gün ayırmanız gerektiğinizi iletelim. Vatikan Müzeleri’nde yüzlerce fotoğraf çektiğimizden yazımızı bitirmeye yakın sizinle birkaç fotoğraf daha paylaşmak istedik.

Metrekaresi küçük ama hakimiyet alanı çok çeşitli kanallar ile sınırsız hale gelen Vatikan’daki gezimiz sona erdiğinde sanat eserlerine doyduğumuzu hissettik. İtalya’yı ziyaret ettiğinizde mutlaka bir gününüzü bu küçük ülkeye ayırın, inanın pişman olmayacaksınız. Bizim gittiğimiz tur programında bir gün için alışveriş merkezleri ve şu an adını anımsayamadım çokta bilindik olmayan bir göl gezisi vardı. Biz o gün tur ile gitmedik ve önceden aldığımız biletler ile Vatikan Müzelerini görmeye gittik . İyi ki de gitmişiz dedirten görsel şöleni yaşamak için siz de gidin, görün, fotoğraflayın.

Hoşça ve dostça kalın.

İyi gezmeler, iyi eğlenceler.

Continue Reading

Gezi

Küba Gezimiz

Farklı kültürlere olan ilgim ve renklerin dünyasına olan tutkum nedeniyle elbette Küba’yı görmem gerekiyordu. Aylar öncesinden rezervasyonumuz tamamlandığında günler Küba’yı, oradaki yaşamı, gezi programındaki yerleri araştırmakla geçti daha doğrusu geçmek bilmedi. Uçuştan bir gece önce heyecan dorukta, içinde bilmem kaç rengarenk giysiden oluşan bavulum hazır şekilde kenarda ve ruhum çoktan Küba’ya hazır şekilde uyudum.

Nihayet uçuş günümüz geldiğinde çok erken saatlerde Atatürk Havalimanı Dış Hatlar da gezi grubumuz ile buluştuk. Air France Havayolları ile Paris aktarmalı Havana uçuşuna geçtik. Paris havalimanında yaklaşık 5 saat kadar bekledikten sonra 15 saat kadar havada  kaldık. Grubumuzda enerji o kadar yüksekti ve herkes o kadar heyecanlıydı ki kimse uykuya geçiş yapamadı. Bu uzun yolculuk çok eğlenceli geçti; sohbetler, kahkahalar, açık büfe haline getirdiğimiz uçağın mutfağı…Her şey çok güzeldi.

Küba gezimize başlamadan önce, Küba da kaldığımız otellerin ve öğlen yemeklerini yediğimiz yerlerin adı ile giderken aklınızda bulunması gereken kısa notları sayfanın en altına dipnot olarak aldım.

1.GÜN

Çok uzun süren uçak yolculuğumuzun ardından havalimanına yakın otelimize yerleşip akşam yemeğimizi yiyerek ama yorgunluktan ne yediğimizi anlamadan dinlenmeye çekildik. Oteli sadece gecelemek için kullanıp sabah erkenden adanın doğusuna inmek üzere ilk uçağa binip otelden ayrılacağız.

Gezimize adanın doğusundan başlayarak batıya doğru ilerleyecek ve doğu-batı arasındaki farklılıkları açık şekilde göreceğiz.

mappa_di_cuba_province

2.GÜN- HOLGUIN

Otelimizde kahvaltı yaptıktan sonra ilk uçak ile Holguin’e uçuyoruz. 1.5 saatlik uçuşun ardından Küba Milli Marşı’na da adını veren Bayamo şehrine gidiyoruz. Ortada büyük bir meydan ve bir park, her yerden kulağınıza gelen güzel Latin müzikleri, gülümseyen ve rengarenk kıyafetlerle yürüyen insanlar, sıcak hava, Küba ve ben.

 

 

 

Daha ne olsun. Ağzım kulaklarımda bu renkli şehri dolaşıp yemeğimizi yedikten sonra Holguin’e geri dönüyoruz.

 

 

 

 

 

 

Gezimiz boyunca her daim göreceğimiz üzere kadınlar ve özellikle yaşlılar elinde büyük şemsiyeler taşıyor. İlk başta bu sıcak havada neden şemsiye taşıdıklarına anlam veremesek de güneşin kavurucu sıcaklığını hissettikçe ve 1-2 gün sonra da aniden tropikal yağmurlara yakalanınca çok net anladık.

Yemek saati gelince midemden çok kulağıma seslenen bir restoranta gittik. Ses güzel, figürler güzel, müzik desen hadi ne oturuyorsun kalk türünden.

 

Yemek sonrası sokak aralarında dolaşırken enteresan görüntülere de rastlıyoruz.

Biz de bulunan minibüslerin karşılığı bu araçlar.

 

Yollarda ya da küçük dükkanlarda açıkta et satışı yapıyorlar.

 

 

Ve görünce yüzümüzü gülümseten bir kare.

 

Ve oturma odaları…Sallanan sandalyeler olmazsa olmazlarından.

 

 

 

Akşam otelimizi de görünce keyfimiz ve kahyasına diyecek yoktu.

 

 

 

3.GÜN- SANTİAGO DE CUBA

Sabah kahvaltı saatinde grubumuzla birlikte daha dinç bir şekilde bir araya geliyoruz. Ülkede her şey kısıtlı ve az olduğundan sabah kahvaltılarında verilen domates ve salatalık dilimlerine hayretle bakar bulduk kendimizi . O kadar ince dilimlenmişlerdi ki salatalık dilimin altından diğer dilimi çok net şekilde görebiliyorduk.

 

Yol güzergahımız üzerinden birkaç kare.

 

 

 

 

Yolculuk sırasında dikkatimi ilk çeken ülkenin doğu kesimlerinde kullanılan ve zaman zaman karşılaştığımız, ülkemizdeki cezaevi arabalarına benzeyen kafesli araçlarla yolculuk etmeleri oldu. Tıklım tıkışık, basık, sıcak, doğal olarak o ortamda insanların ifadesiz yüzleri…

Kahvaltı sonrası 1.5 saatlik otobüs yolcuğunun ardından Kristof Kolomb’a ”cennet varsa burasıdır” dedirten, 1959 yılında Castro’nun  zaferi ilan ettiği, eski başkent ve 2. Büyük şehir olan Santiago De Cuba’ya geçiyoruz. Bu şehir diğerlerine göre daha bir renkli ve canlı gibi geldi.

 

 

 

 

 

Gün içinde Bacardi ailesine ait Bacardi Binası’nı, Jose Marti’nin de anıtsal mezarının bulunduğu Cementerio Santa Ifıgeni‘yi, Moncada Karargahı’nı, Fidel tarafından devrim zaferinin ilan edildiği Belediye Sarayı ile birlikte daha birçok noktayı geziyoruz.

Bacardi Binası…Bacardi Küba’da ünlü bir rom firması.

Küba’daki ilk devrim hareketi, Fidel Castro ve yol arkadaşlarının 26 Temmuz 1953 günü, adanın en büyük askeri  karargâhı sayılan Moncada Kışlası’na saldırmasıyla başlamış ancak bu saldırı başarıya ulaşamamış. Yine de bu  saldırı Amerika’nın boyunduruğu altındaki yönetimdeki Batista’ya karşı özgürlük bilincinin uyanmasında etkili olmuş. Fidedel Castro bu girişim sonucu 16 yıl hapis cezasına çarptırılmış ancak bu hareketi ciddiye almayan Batista yönetimi, Fidel ve  yol arkadaşlarını 21 ay sonra serbest bırakmış.

 

Kurşun delikleri hala duvarlarda duruyor.

Küba da en çok etkilendiğim yerlerden birisi de Cementerio Santa Ifıgeni. Bu yer için mezarlık demek pek içime sinmiyor çünkü  sanat eserlerinin bulunduğu açık hava müzesi gibi. Salgın hastalıklardan ölenlerin, özgürlük mücadelelerinde hayatlarını kaybedenlerin, Buena Vista Social Club’ın üyelerinden Compay Segundo’nun ve Küba’nın ulusal kahramanı ve şairi Jose Marti’nin de mezarı burada.

 

 

 

 

 

 

 

 

Gün yavaş yavaş biterken en son uçsuz bucaksız deniz manzarasına sahip El Morro Kalesi’ne gidiyoruz. Kalenin kapısı ve asma mekanizması, günümüze kadar sağlam bir şekilde ulaşmış.

1997’de UNESCO Dünya Mirası listesine girmiş bu kalenin burçlarına çıktığımızda Karayip kıyılarının muhteşem görüntüsü ile karşılaşacağımızı bilmiyorduk.

 

 

4.GÜN-CAMAGÜEY
Küba’nın yüzölçümü bakımından en büyük ama nüfus bakımından 4. en kalabalık şehri olan CAMAGÜEY’e doğru yola çıkıyoruz.

Otobüs durağı

 

Camagüey geçmişte önce kıyıda kurulmuş ancak sonrasında korsan istilaları nedeniyle iç taraflara doğru taşınmış bir şehir. Eski Şehir bölgesi ile Unesco koruma listesinde.

 

Renk renk, tek katlı evlerle çevrili bir meydan, her yerde olduğu gibi bu şehirde de kulağımıza sürekli bir tını şeklinde gelen Latin müzikleri…Her şehirde ayrı bir güzellik, ayrı bir hava var.

Yemekten sonra Carmen Meydanı’na geliyoruz. Nuestra Senora del Carmen Manastırı’nın da bulunduğu bu meydanı, tunçtan yapılmış heykeller süslüyor.

 

 

 

Serinleyip bir şeyler içtikten sonra sokak aralarında dolaşıp Küba’nın insanlarını da fotoğraflayarak Agramonte Parkı’na gidiyoruz. Bu ara içecek olarak burada Tukola ve Crystal (Bira) çok fazla tüketiliyor. Kafein ihtiyacınız varsa Tukola’dan karşılayabiliyorsunuz.

 

Ve şehirden yaşama dair fotoğraflar.

 

 

 

5.GÜN-TRİNİDAD

Otelde yaptığımız kahvaltının ardından yola çıkıyoruz. Trinidad’a varmadan önce 30 binden fazla kölenin çalıştığı ve 70’ten fazla şekerkamışı değirmeninin bulunduğu VALLE DE LOS INGENIOS/ ŞEKER VADİSİ’ni gezmeye gidiyoruz. Köleleri izlemek için inşa edilen Iznaga Kulesi’ne mutlaka çıkmalıyız diyoruz. Sonra manzarayı görünce iyi ki çıkmışız diyerek gülümsüyoruz.

 

 

Sonrasında Unesco Dünya Miras Listesi’ndeki Trinidad şehrinde, pastel renkli evler, Arnavut kaldırımları, saray ve meydanları, dar sokaklarında kadınların sattığı elişlerine bakıp alışveriş yapabilme imkanı…Bir cafede oturup Afro-Küba ritimleri ile danslarına eşlik edip, Küba’nın özel içeceği olan Canchanchara’larımızı yudumluyoruz.

 

 

 

Küba denildiğinde ilk akla gelenlerden biri de purodur. Proların nasıl yapıldığını izleyebileceğimiz puro fabrikasına gidiyoruz ancak fotoğraf makineleri yasak olduğundan bu ilginç fabrikayı fotoğraflayamıyoruz. Fabrika çalışanları neredeyse diz dize çalışıyor. Seri bir üretim var ki son kontrol aşamasında tütün sahip olduğu özelliklere göre sınıflandırılıp tütünün satış fiyatı belirleniyor.

Fabrika ve çevre gezileri sonrası otele dönüyoruz.

6.GÜN / SANTA CLARA
Sabah otelde aldığımız kahvaltı sonrasında Trinidad’tan 1 saat sürecek otobüs yolculuğu ile SANTA CLARA’ya geçiyoruz.

 

 

İlk olarak Ernesto Che Guevara Anıtı’na gidiyoruz. Che’nin anıtının hemen önündeki devasa meydan Plaza de la Revolucion Ernesto Guevara. Çok büyük bir meydan, devrime tanıklık etmiş yüzlerce noktadan biri. Küba’daki tüm meydanlar gibi temiz ve düzenli ki bu insana kendini iyi hissettiriyor .

Burada askeri üniforması içinde CHE nin bir heykeli bulunuyor. Heykel, yaklaşık 12 metre yüksekliğinde ve bronz. Heykelin altında ise, 1967 yılında, Bolivya’da çatışmada öldürülen Che ve arkadaşlarının mezarları var.

CHE Guevera, 17 Ekim 1997 tarihinde, askeri bir törenle buraya defnedilmiş. Mezarın bulunduğu yerde, fotoğraf çekmek kesinlikle yasak.

Sıra CHE’nin AnıtMezarı’nı ziyaret etmeye geldi. Mezarı, küçük bir oda içinde en yakın arkadaşları ile birlikte duvar mezar şeklinde… Odaya girerken belli sayıda insan alınıyor, kısa süre kalıp çıkarılıyorsunuz. Odanın bir köşesinde devrimin sürekliliğini simgeleyen ve hiç sönmeye devrim ateşi yanıyor. Fotoğraf çekilmesi yasak olduğu için sadece gözlerimize hapsettiğimiz görüntüler ile oradan ayrılıyoruz. Mezar alanının yanındaki bölümde Che Guevera’ya ait eşyaların ve fotoğrafların olduğu Che Müzesi yer alıyor. Binanın dışında oldukça büyük bir mozalenin üzerinde de Che’nin heykeli bulunuyor.

 

Sırada Monumento a la Tome del Tren Blindado var. Küba tarihi açısından önem taşıyan ve Batista askerlerinin bir kısmının pusuya düşürüldüğü trenin vagonlarını ve içindeki çeşitli fotoğraflar ile döneme ait eşyaları görüyoruz.

CHE’nin gömleği

Santa Clara’da öğle yemeğimiz sonrasında UNESCO Dünya Kültür Mirası Listesi’nde yer alan CIENFUEGOS’a hareket ediyoruz. 1 saatlik otobüs yolculuğu sonrasında varışımızla şehri gezerek Küba’nın keyfini çıkartıyoruz.

 

Santa Clara’nın Vidal Meydanının dört bir yanında birçok tarihi bina yer alıyor. 1885 yılında yapılmış Caridad Tiyatrosu ilgi çeken binalardan bir tanesi.

2 saatlik yolculuk sonunda akşam saatleri yaklaşırken Karayip Denizi deyince akla ilk gelen şehir VARADERO’ya geçerek deniz kenarındaki her şey dahil otelimize varıyoruz. Günün yorgunluğunu, içeceklerimizin eşliğinde bembeyaz kumlarda sahilde dinlenerek atıyoruz.

7.GÜN- VARADERO-CAYO BLANCO ADASI

VARADERO da tam pansiyon otelimizde keyifte yapabilirdik ama biz ekstra olarak düzenlenen CAYO BLANCO ADASI turuna katılıyoruz. İyi ki de gitmişiz, bir deniz ve kum bu kadar mı güzel olur!

Diğer adı Beyaz Ada olan bu adadaki mercan ve süngerler görselliği daha da muhteşem hala getiriyor.

Bir de ada da yediğim istakozun tadı hala damağımda. Küba da bir çok yerde yedik ama buradaki ayrı bir lezzetliydi. Belki de bu güne kadar gördüğüm en muhteşem manzara yüzündendir.

8.GÜN / HAVANA

Her gün yeni baştan ritmin, tarihin, kültürün ve müziğin içinde Küba’ya uyanmak. Bugün tüm gün Havana gezimiz var ve biz çok heyecanlıyız. Eski model arabaları, binaları, Fidel Castro’nun eskiden konuşmalar yaptığı ünlü Devrim Meydanı’nı, Devrim Müzesi’ni, Armas Meydanı’nı, gurur kaynağımız ATATÜRK’ün Büstü’nü, Prad ve sahil caddesini görerek akşam saatine kadar şehri turlayacağız.

Havana denilince akıllara gelen ilk yerlerden biri Devrim Meydanı. Meydanın bir köşesinde önünde Jose Marti heykeli bulunan dev bir dikilitaş bulunuyor. Çevresinde ise İçişleri Bakanlığı binasının üzerinde demirden Che silüeti yer alırken yine resmi binalardan bir diğerinin üstünde ise Camilo Cienfuegos’un silüeti var. 1 Mayıs kutlamaları bu büyük meydanda yapılıyor.

20161121_214941

 

semiha-whats-up-2896

Havana’daki Devrim Müzesi’ni ziyaret etmeden olmaz. Bu bina devrim öncesi başkanlık sarayı iken devrim sonrası müze haline getirilerek halka açılmış. Kesinlikle vakit ayrılması gereken tarih kokan bir bina. Gezerken biraz hüzün, çokça haklı gurur, başarı ve tabi devrim ruhunu hissediyorsunuz.

 

 

 

 

1956’da Fidel Castro önderliğindeki 82 kişi, 12 kişilik Granma yatı ile Meksika’dan Küba’ya gelerek Sierra Maestra dağlarına çıkmışlar. Granma yatı Küba Devrim Müzesi bahçesinde sergileniyor ancak fotoğrafını çekmek yasak. Alttaki fotoğrafta Devrim için ölenlerin anısına sonsuza kadar yaşayacak olan simgesel ateş ve arkada Granma yatının  küçük bir bölümü görünüyor.

 

Küba Devrim Müzesi’nde Che Guevara ve Camilo Cienfuegos’un gerçek boyutlu balmumu heykelleri de var.

 

Müzeden sonra Museo del Ron Havana Club’a gidiyoruz. İçki kültürünüz varsa ve Rom’un nasıl yapıldığını merak ediyorsanız bu müzeye uğramalısınız. Müze rehberi eşliğinde, bölünmüş ve birbiriyle bağlantılı odalar halinde Rom’un nasıl yapıldığını dinleyebilirsiniz.

 

 

Ayrıca binanın üst katında Afrikalı kölelerin adaya getirilirken kullandıkları aletleri de görebilirsiniz. Rehberimiz Kristof Kolomb’un keşfederek (Ekim 1492) İspanyol toprağı ilan ettiği Küba’da ilk kalıcı yerleşimin 1511′de kurulduğunu, İspanya’dan düzenli gemi seferlerinin başlaması sonucu Havana’nın ticari ve stratejik önemini artırdığını, bu arada hayvancılığın, tütün ve şekerkamışı üretiminin artmasından ve işgücü ihtiyacından dolayı Afrika’dan çok sayıda köle getirildiğini anlatıyor.

 

 

 

Ardından Armas Meydanı’na gidiyoruz. Yaşayan capcanlı, rengarenk bir yer burası. Kitaplar, CD’ler, kulağınıza her daim uzaktan da olsa ulaşan müzikler, belirli bir ücret karşılığı birlikte fotoğraf çektirebileceğimiz rengarenk insanlar.

 

 

Küba da duygu seli yaşadığımız anlara geldik. 2008 yılında Metin Yurdanur’un eseri olarak Havana’ya dikilen ATA’mızın büstünü görmek çok ama çok onur verici idi. Grubumuzla birlikte hep bir ağızdan İstiklal Marşımızı okuduk. ATA’mızın değerinin binlerce km uzakta da bilinmesinden dolayı çok mutlu olduk. Ayrıca büstün meydana konulmasına izin verdiği için sevdiğim Küba’yı biraz daha sevdim.

 

 

 

Prado ve Sahil Caddesi’ni de dolaştıktan sonra otelimize döndük.

 

 

 

 

9.GÜN- PINAR DEL RİO
Kahvaltı sonrası puroları ile ünlü Küba’nın mutlaka görülmesi gereken başka bir bölgesi olan Pınar Del Rio’ya gidiyoruz. Rehberimizden bu şehrin Küba’nın tarım merkezi olduğunu, topraklarında dünyanın en kaliteli tütünün yetiştiğini ve Vinales’in, Pınar del Rio’ya bağlı bir kasaba olduğunu öğreniyoruz.

 

 

Ekstra tur olarak aldığımız Vinales Valley gezimize başladık bile. Pınar del Rio bölgesindeki Vinales Vadisi UNESCO Dünya Mirası listesinde yer alan önemli bir doğal bölge.

 

 

Cueva del Indio Vinales mağarasının içi oldukça geniş ve tavanı çok yüksek. Mağarada sarkıt ve dikitlerden oluşmuş aydınlatmalı bir yoldan kısa bir mesafe ilerledikten sonra, mağara içinde sandalla ufak bir gezinti yaparak yine doğa ile kucaklaşıyoruz.

 

Küba’ya gitmeden önce görsellerinden dolayı çok merak ettiğim Brezilyalı ünlü ressam Diego Riviera’nın öğrencisi Leovigildo Gonzalez tarafından vadinin kenarındaki dik ve sarp bir kayanın üzerine çizilmiş Mural de la Prehistoria adlı 120 metre yükseklik ve 180 metre genişliğindeki evrim teorisini anlatan dev duvar resmini görünce çok heyecanlanıyorum. Muhteşem bir görsellik sunuyor vadiye, etkilenmemek mümkün değil.

 

 

Otele dönerken gördüğümüz evler ise sanki film setindeymişiz gibi bir his uyandırdı.

 

Akşam son anda program değişikliği ile gittiğimiz bar… Mojito, enfes müzikler ve en güzeli/değerlisi Buena Vista Social Club Orkestrası’nı dinleme şansını elde etmenin verdiği mutluluk.‘’ Chan Chan’’

 

 

 

Grubun fotoğrafları için Atakan Baykoçak’a teşekkür ederim.

10.GÜN / OLD HAVANA-ERNEST HEMİNGWAY-FLORİDİTA
Bugün Yazar Ernest Hemingway’in San Francisco de Paula kasabasındaki çiftlik müze evine gidiyoruz. İçi olduğu gibi korunduğu için sadece dışarıdan gezilebiliyor. Bugüne kadar içeriye sadece Sovyet lideri Gorbaçov’un girmesine izin verilmiş. Geniş pencerelerden, duvarlarda sanatçının Afrika’da vurduğu hayvanların dondurulmuş başları, kütüphanesinin bölümlerini, yazı masasını, daktilosunu, dinlenme odasını görüyoruz.


Evini gezdikten sonra Old Havana yani Eski Havana’ya dönüp Hemingway’in de sürekli uğradığı bir bar olan Floridita’da yemeğimizi yiyiyoruz. Küba’lıların papa adı ile andığı yazarın, barın sol köşesinde, sol kolunu bar tezgahına yaslamış şekilde duran bronz heykeli bulunuyor. Mekan oldukça popüler ve turistler yoğunlukta.

 

 

Sıra geldi El Capitolio binasına…Burası A.B.D’ nin Washington D.C şehrindeki Kongre Binası’na çok benzeyen bir yapı. 1959 yılına kadar hükümetin yönetim merkezi olarak kullanılmış ama şu anda Küba Bilimler Akademisi ve Ulusal Bilim ve Teknoloji Kütüphanesi. Yüksek bir bina olduğundan şehrin birçok noktasından rahatlıkla görülebiliyor.

 

 

Grubumuza serbest zaman verildiğinde Old Havana’nın ara sokaklara girip dolaşıyoruz ve alışveriş yapıyoruz.

 

 

KÜBA… Renklerin, müziğin, kültür çeşitliliğinin ve en önemlisi de devrimin ülkesi. Belki bir 10 yıl sonra tekrar gidip görmek ve yaşanan gelişmelere tanıklık etmek gerekir. Bakalım, gün neler getirir bilinmez.

 

İyi gezmeler.

Kaldığımız otellerin listesi aşağıdadır.

1.GÜN / Panorama Hotel 4*
2. GÜN / Playa Costa Verde 4*
3. GÜN / Casa Grande 4*
4. GÜN / Brisas Santa Lucia 4*

5. GÜN / Trinidad Del Mare 4*
6. GÜN / Melia Sol Palmeras 5*
7. GÜN / Melia Sol Palmeras 5*

8. GÜN / İberostar Park Central 5*
9. GÜN / İberostar Park Central 5*

Öğlen yemeklerini yediğimiz yerler.

1.GÜN / 7 Haziran Uçakta
2. GÜN / 8 Haziran Bayamo’da yerel restaurantta
3. GÜN / 9 Haziran Santiago De Cuba – Matamoros Restaurant
4. GÜN / 10 Haziran Camagüey – La Campana De Toledo
5. GÜN / 11 Haziran Trinidad – Plaza Mayor
6. GÜN / 12 Haziran Santa Clara – Los Canayes Restaurant
7. GÜN / 13 Haziran Varadero otelde veya ekstra tekne turunda
8. GÜN / 14 Haziran Havana – Santo Angel Restaurant
9. GÜN / 15 Haziran Pınar Del Rio – Dos Hermanas Restaurant
10. GÜN / 16 Haziran Old Havana’da Floridita Restaurant

NOTLAR

Kapıda vize ile ülkeye giriş-çıkış yapılabiliyor. Pasaportunuza giriş-çıkış işlemleri yapılmıyor.

Para birimi CUC  1cuc=1Euro  CUC, sadece turistler tarafından kullanılıyor. Küba da havalimanında döviz büroları var. Ülkeye gittiğinizde orada değiştirebilir, artan paranız kalırsa dönüşte tekrar Euro ya dönüştürebilirsiniz. Küba halkının kullandığı para birimi ise Peso’dur. Bunu sadece kendileri kullanıyor.

Ülkede şampuan var ancak çok pahalı. Dolayısı ile bazı yerlerde özellikle otel giriş ve çıkışlarında sizden şampuan isteyen kadınlarla karşılaşabilirsiniz.

Adanın doğu bölgelerinde pencerelerde cam yok çünkü ülkede cam imalatı yok. Dolayısı ile evlerin pencereleri tahtadan. Özellikle ülkenin doğusunda her evde 37 ekran TV ve ülkenin her yerinde göreceğiniz üzere sallanan sandalye mutlaka var.

Açık tenli iseniz yanınızda mutlaka bir iki kutu 50 faktör güneş yağı bulundurun. Ekvatora yakın olduğundan güneş ışıkları daha dik açı ile geliyor ve gerçek anlamda yakıcı bir sıcaklık oluyor.

Kral palmiyesinin ülkenin sembol ağacı olduğunu öğreniyoruz

En önemlisini en sona sakladım. Tur ile gidecek olursanız rehberinizin mutlaka deneyimli ve bilgili olmasına dikkat edin. Bilgi ile görseller birleşince akılda daha kalıcı oluyor .

HAZİRAN 2013

Continue Reading

Gezi

Paris

Sürekli aklımızın bir köşesinde bulunan, hep gitmeyi istediğimiz açık hava müzesi şehirlerinden biri olan Paris… Şartlar olgunlaştığında ve bütçemizi denkleştirdiğimizde sadece Paris’i gezeceğimiz bir gezi planı hazırladık. Gezip göreceğimiz yerlerin listesini çıkarmak kolay ancak bunları sınıflandırmak zordu. Yol arkadaşım ve aynı zamanda sevdiğim insan, daha önce Paris’i gördüğünden işim biraz kolaylaştı. Sonuç itibariyle yanımızda bir çok döküman ile sabahın erken saatlerinde havalimanına doğru yola koyulduk. Uçak yolcuğumuz yaklaşık 3.5 saat kadar sürdü.

Havalimanına indiğimiz zaman daha önce internetten rezervasyon yaptırdığımız ve bir Türk firması olan Paris Dolmuşu’ndan bir kişi bizi karşıladı. Çok güler yüzlü ve hoşsohbet olan şoförümüz otele gidene kadar Paris de hayat nasıldırdan bahsetti.

http://www.parisdolmusu.com/

https://www.instagram.com/parisdolmusu/

Aracımız lüks sayılacak bir araçtı. Sonraki günlerde Paris de dolaşırken aslında şehir merkezinde çalışan tüm taksilerin lüks kategorisinde olduğunu görerek şaşırdık.

Otelimize gidip giriş yaptıktan ve biraz dinlendikten sonra hemen kendimizi yollara vurduk.

https://www.accorhotels.com/tr/hotel-2175-mercure-paris-eyfel-kulesi-merkez-oteli/index.shtml

Otel merkezi konumda olduğundan otelden çıktığımız gibi Eyfel Kulesi’ni karşımızda bulduk.

Bu noktada Paris’in simgesi Eyfel Kulesi hakkında genel bir bilgi vermeden olmaz. Dökme demirden yapılan 324 metre yüksekliğindeki 81 katlı kulenin yapımı 1889 yılında tamamlanmış. Eyfel Kulesi Paris’in en yüksek yapısı olup dünyanın en çok ziyaret edilen yerlerin başında geliyor. Fransız Devrimi’nin 100. yıl kutlamaları çerçevesinde düzenlenen Expo1889 Paris fuarının giriş kapısı olarak inşa edilmiş. İlk başlarda tasarımcısı ve kuleye ismini veren kişi olan Eiffel, Kule’ye sadece 20 yıl için müsaade almış dolayısıyla yapılan anlaşmaya göre, 1909 yılında kulenin sökülmesi gerekiyormuş. Ancak kule, iletişim için çok uygun yüksekliğe ulaştığından ve teknolojiye uyan bir şekilde Atlantik ötesi haberleşmeye imkân tanıdığından, sökülmemesine karar verilmiş.

Kulenin ziyaretçilere açık olan 3 katı var. Bu katlardan 1. ve 2. katlarda restoranlar bulunuyor. Katlara merdivenle ya da asansörle çıkabilmek için bilet almanız gerekir. Birinci ve ikinci kata çıkan merdivenler 300’er basamaklı. Üçüncü kata, yani en üst kata ise ikinci kattan asansörle çıkmak zorundasınız. Bilet alırken sadece ikinci kata kadar çıkmayı seçebilir ya da ikinci ve üçüncü katlar için kombine bilet alabilirsiniz. Sadece ikinci kat bileti aldıktan sonra yukarı çıkınca, üçüncü katı da göreyim derseniz,  ikinci katta ayrı bir bilet gişesi daha var. Eyfel Kulesi hakkında detaylı bilgi, güncel bilet fiyatları ya da internetten bilet almak için  http://www.toureiffel.paris/en sitesini  inceleyebilirsiniz. Gitmeden önce rezervasyonla bilet almak mantıklı olacaktır. Çünkü kulenin ayağındaki bilet kuyrukları azalmıyor.

Küçük bir bilgi…Champ de Mars, Eyfel Kulesi’nin önünde uzanan, halka açık, insanların dinlendikleri ve kule arkada onlar önde fotoğraf çektirdikleri büyük ve yeşil alan.

Hiç kimse Paris’e gidip Eyfel Kulesi’ne çıkmadan, Paris ve Seine Nehri manzarasını görmeden dönmek istemez !!! Biz bu düşünceye sahip kişilerden değildik. Nedense hiç kuleye çıkmak istemedik, belki de her sabah Eyfel Kulesi’ne merhaba diyerek yola koyulup her akşam Eyfel Kulesi’ne iyi akşamlar diyerek hemen yanı başındaki otelimize gittiğimizdendir. Görüntüsüne doyduk. 🙂

Eyfel Kulesi Ağırlığı 10.100 Ton. Bu bilgiye yakışır şekilde ‘’Demir Bayan’’ lakabını alan kule tanımını ben çok sevdim ki bu bayanı uzaktan fotoğraflamak ve gece ışıklandırılmasını seyretmek gerçekten çok  güzeldi. Size küçük bir tavsiye. Eğer sizde bizim gibi Eyfel Kulesi’ni fotoğraflamak isterseniz mutlaka meydanda ki lunaparkta (Roue de Paris) bulunan dönme dolaba binin. Dönme dolap da bir süre yüksekte kalıyorsunuz  ve her yer ayaklarınız altında.

Kule akşamları belli bir saatten sonra ışıklandırılıyor. Biz akşam otelde yemeğimizi yiyip saat 20:50 gibi kulenin önündeydik. Işıklandırma olduğunda muhteşem bir görüntü oluştu. Gündüz  demir  yığını olan kule birden ışıklar içinde güzel bir yapıya dönüştü. Yaklaşık 10 dk kadar ışıklandırıldıktan sonra tekrar eski haline döndü.

Havanın serin olmasını bile unutarak panoramik şehir turumuza yürüyerek devam ettik. Marketten su ve yiyecek bir şeyler alıp otelimize geri döndük.

Ertesi sabah erkenden kalkıp genel bir şehir turu yaptık. Nereye baksak sanat eseri niteliğinde binalar, köprüler, heykeller …

Küçük bir bilgi daha… Su marketlerde 0,50 cent ama büfelerde 2 yada 3 Euro civarındaydı. Kırmızı kapaklı olanlar kuyu suyu, yeşil kapaklı olan mineralli. Biz en çok aşağıdaki Volvic marka suyu beğendik. İçimi rahattı.

 

Roue de Paris

Ertesi sabah erkenden kalkıp kahvaltımızı yapıp yola koyulduk.

Detaylı gezi planımıza başlamamız için gereken Paris Museum Pass kartımızı almak için ilgili büroya gittik. Fransızca bilmenize gerek yok. İngilizce olarak dilinizin döndüğünce bir şeyler anlattığınızda, İngilizce yanıt veriyorlar ve çok yardımcı oluyorlar.

Paris Museum Pass bir çok müzeye, ücretli olan kiliselere girerken öncelik sağlıyor, kuyruklarda daha kısa bekliyorsunuz ve daha uygun fiyata gezmiş oluyorsunuz. Biz 4 günlük olan kartlardan aldık ki iki kişi için 124 Euro ödedik.

Şu şekilde karşılaştırma yapılabilir. Sadece Louvre Müzesi’ne iki yetişkin giriş ücreti 30 Euro  idi. Bizim gibi adım başı karşınıza çıkan müze ve kiliselere girecek iseniz bu kart gerçekten bütçenize katkı sağlar.

https://booking.parisinfo.com/il4-offer_i148-paris-museum-pass.aspx

Müze kartımızı kullanacağımız  ilk müzeye doğru yola çıktık. Orsay Müzesi (Musée d’Orsay) Paris’teki ve dünyadaki sayılı müzelerden bir tanesi. Louvre kadar muhteşem, bana göre daha muhteşem.

Müze binası Paris’te Seine Nehri’nin sol yakasındaki eski tren garı Gare d’Orsay’ın içinde. 1898’de tren garı olarak inşa edilmiş ve 1939’a kadar Fransa’nın batısına giden tren yolları buradan geçmiş. Bu tarihten sonra ise istasyonların uzun trenler için uygun olmaması nedeniyle ana ulaşıma kapatılmış. 1977’de Fransız Hükümeti garın müzeye çevrilmesi kararını almış ve ne iyi etmiş. Yapılan yenileme çalışmalarının ardından Orsay Müzesi 1 Aralık 1986’da açılmış. O zamana kadar Galerie Nationale du Jeu de Paume’de sergilenen koleksiyon 6 ayda Orsay’a taşınmış.

Seine nehri kenarında uzanan Orsay Müzesi’nin, Louvre ile arasında bir köprü var ve iki müze arasında 900 metre gibi çok kısa bir mesafe. Louvre’nin adı çıkmış ama kesinlikle bu müzeyi de ziyaret etmeli. Müzeye ilk girdiğinizde büyük bir sergi alanı sizi karşılıyor. Merdivenlerin sağında ve solunda çok değerli sanat eserleri ile karşılaşıyoruz. Hem incelemek hem de bir yandan fotoğraf çekmek için bu müzede düşündüğümüzden daha fazla kalmak gerektiğini anlıyoruz. Gezmek, görmek istediğimiz yerleri ve sürelerini kabaca planlamıştık ama buraya ayırdığımız zaman yeterli gelmedi.

Özellikle 19.yy sanat eserlerinin sergilendiği Orsay Müzesi turistler tarafından en çok ziyaret edilen müzelerinden birisi. Orsay Müzesi’ni ziyaret ettiğiniz süre boyunca Monet, Paul Cezanne, Claude Monet, Gogen, Pisade, Van Gogh gibi bir çok ünlü ressamın eserlerini görme şansına erişirsiniz. Bunun dışında müzede 19. ve 20. Yüzyıla ait özel resimler, heykeller, mimari eserler, eşyalar ve fotoğraflar sergileniyor.

Müzenin merkez kulesindeki saatin arkası sergiden yorulan biz ziyaretçilerin dinlenmesi için kafeterya olarak şık bir şekilde restore edilmiş. Müze içindeki gezimiz bittiğinde bu güzellikleri sindirebilmek için kafeteryanın terasına çıkıp orada da bizi bekleyen heykellere eşlik ettik.

Fransa da her an karşımıza bir sanat eseri çıktığından bir süre sonra alıştık ve sanatın şehrin ruhuna işlediğini fark ettik .

Müze de ruhu besledikten, çay ve kek saatimizden sonra aklımız müze de kalarak oradan ayrıldık. Bilet fiyatlarına ve müze içindeki eser bilgilerine/detaylarına aşağıdaki siteden ulaşabilirseniz.

http://www.musee-orsay.fr/fr/visite/bienvenue.html

Sonraki durağımız III. Alexandre Köprüsü (Pont Alexandre III) Champs-Elysees ve Invalides’i birbirine bağlayan köprüdür. Paris’te Seine Nehri üzerinde kurulmuş 37 köprü bulunuyor. Bu köprülerin en görkemlisi Pont Alexandre III. 1896 ile 1900 yılları arasında evrensel bir sergi için açılmış ve adını 1896 yılında temelini atan Çar III. Alexandre’dan almış.

17 metrelik dört kaide üzerindeki altın sarısı heykeller görülmeye değer. Köprünün başlarında yer alan altın yaldızlı dört heykel Fransa’nın dört farklı dönemini simgeliyormuş. Köprünün üzeri sanat eserleri ile donatılmış.

Günün yoğunluğu sonrası otelimizde dinlenmeye çekildik. Ertesi gün kahvaltımızı yaptıktan sonra Montmarte yani Moulin Rouge, Ressamlar Tepesi ve Sacre-Coeur Bazilikası sıralamasının yer aldığı listemize şöyle bir göz gezdirip yollara düştük. Paris gezimiz boyunca yürüdük durduk. Giderken yanımıza yürüyüş ayakkabısı aldığımızdan bu konuda çok rahat ettik.

Adım adım Paris… İlk gün… Genel şehir turumuz sırasında attığımız adım sayısıdır.

Paris’in en yüksek rakımlı tepesinde yer alan bölge Montmarte. Ayrıca ressamlar tepesi olarak da geçiyor. Paris’i kuş bakışı seyredebileceğiniz en iyi lokasyon.

Montmarte deyince ilk akla gelen yerlerden birisi olan Moulin Rouge (Kırmızı Değirmen) yol güzergahımız üzerinde olduğundan ilk olarak burayı görelim dedik. Gündüz gözü ile gördüğümüzden olsa gerek bize pek ilgi çekici gelmedi. Gece ışıklandırması ve şov zamanı mutlaka ilginç bir şeyler olmalı, yoksa biletleri 132 -420 –Euro arası satılmaz sanırım. Bu tür gösteriler pek ilgimizi çekmediği için bu seferlik şovu es geçiyoruz. Ama gitmek isteyenler için rezervasyonda yardımcı olacak aşağıdaki site bilgisine ulaştık.

https://www.moulinrouge.fr/reservation

Şova gidin ya da bizim gibi gitmeyin ama turistik gezi kapsamında bakarsak mekanın dışındaki kırmızı değirmen ile mutlaka fotoğraf çektirin.

Montmartre, Sacre-Coeur Bazilikası’na ev sahipliği yaparken, Ressamlar Tepesi de sanat ile iç içe olmanızı sağlayan, kafeler, rengarenk sokak araları ve bir çok sanat galerisi ile dolup taşmış.

Eyfel Kulesi’ni ve şehri görmek için en yüksek izleme platformu Sacre Coeur Bazilikası’nın kubbesi.

Bazilika nedir diye aklıma bir soru takıldı. İnternette bulduğum bilgi şu şekilde ‘’ Bazilikaları kiliselerden ayıran özelliği mimarileridir. Bir bazilikanın biçimi şöyledir: Ortada uzun ve yüksek bir koridor, iki yanda daha alçak iki koridor. Bazilikalar dolayısıyla haç planlı değildir.’’

Bazilikanın tasarımı için bir yarışma düzenlenir ve yarışmayı Paul Abadie kazanır. Paul Abadie bazilikanın yapımına 1876 yılında başlar ve bazilikanın tamamen bitmesi ise 1914 yılını bulur. Paul Abadie’nin bazilikanın tamamlanmasına ömrü yetmemiş  ve Lucien Magne görevi üstlenmiş, yapıya ilave bir kule eklemiş. Bazilikanın dört kubbesi var ve çanının adı La Savoyarde. 19 ton ağırlığında olan La Savoyarde Fransa’nın en büyük çanı.

Sacré-Cœur, sadece bir bazilika olmaktan öte, basamaklarındaki sokak müzisyenlerinden, yamaç parkındaki piknik alanlarına kadar keyifli vakit geçireceğiz bir mekan.

Notre Dame Katedrali’nden sonra Paris’in en çok ziyaretçi alan yeri olan Bazilikaya gelmek için tepeye çıkan dik merdivenleri kullanabilirsiniz. Daha kolayı ise merdivenlerin yanından fünikülere binebilirsiniz.

Kilisenin çok yakınında şehrin en ünlü meydanlarından Place du Tertre  (Ressamlar Tepesi ) var. Eskiden Pablo Picasso, Claude Monet gibi dünyaca ünlü ressamlara, şairlere, yazarlara ev sahipliği yapmış bu bölgede şu an ressamlar, turistlerin portrelerini çiziyor.

Meydandaki tablolardan alabilir, kafelerden birinde oturup krep yiyip çevreye bakarak buranın keyfini çıkarabilir ya da bizim gibi kendi karikatürünüzü yaptırabilirsiniz. Pazarlık şart !!!

Karikatürümüzü yaptırdıktan sonra, Pont Des Arts ya da bilinen adıyla Aşıklar Köprüsü’ne doğru yol aldık. Bu köprü Paris Seine Nehri üzerinde yer alan 37 köprüden birisi. Köprünün en önemli özelliği üzerinde yer alan binlerce asma kilidin olmasıydı. Rivayet odur ki hiç ayrılmak istemeyen çiftler Pont Des Arts köprüsüne isimlerinin yazılı olduğu kilitleri asar ve anahtarı da nehre atarlar, aşkları ölümsüz olur.

Köprüde asılı duran binlerce kilidin köprüye zarar verdiğini düşünen yetkililerin zaman zaman kilitlerin bir kısmını söktüğü biliniyordu ki, 2014 yılında aşırı ağırlık nedeniyle köprünün demir ızgaralarının 2.5 metrelik bölümü çökmüş ve köprü tamirata alınmış. Güvenlik gerekçesiyle kilitler sökülüp korkulukları ahşap plakalarla kaplanmış. Bir süre Street Art eserleri ile bezenen bu plakalar daha sonra metal çapraz korkuluk olarak yeniden düzenlenmiş ve cam panolarla kaplanmış ancak Aşıklar Köprüsü’ne ne yapıp edip kilit asılmaya devam edilmiş.

Bu sanatla yoğrulmuş şehre daha fazla vakit ayırmak için köprüden ayrılıyoruz. Sokak aralarında kaybolup dolaşıyoruz.

Ertesi gün erkenden Louvre Müzesi’ni ziyarete gidiyoruz.

Öncelikle şunu söyleyelim ki bizim gittiğimiz tarihte müze Salı günü kapalı olduğundan biz programımızı ona göre ayarladık. Gitmeden önce aşağıdaki siteyi ziyaret etmenizde fayda var. Katların planlarına, müze hakkında genel bilgilere, giriş bileti alma ve müzeye dair her türlü bilgiye bu siteden ulaşabilirsiniz.

http://www.louvre.fr/

Kısa bir bilgi….Louvre Müzesi Fransız ihtilalinden sonra 1893 senesinde, Fransa’da açılan ilk devlet müzesi. Dünyada en çok ziyaret edilen müze unvanına sahip Louvre ayrıca en büyük müzelerden biri olma özelliğini de taşıyor. Louvre, on üçüncü yüzyıl başlarında (1204), Philippe Auguste tarafından ilk şekliyle inşa ettirilmiş. Adını İngilizce’de kuvvet, güç anlamına gelen “Lower” kelimesinden alan saray, daha sonra 14. yüzyılda kraliyet merkezi olmuş. On beşinci yüzyılda ise saray, Loire’nin kıyısına taşınınca Louvre bakımsız kalmış ve 1564’te sarayın Tuileries bölümünün yapımına başlanmış fakat, Üçüncü Napolyon zamanında tamamlanabilmiş. 1793 yılında, Fransız İhtilali sırasında, Grande Galerie’de Musée Central des Arts (Sanat Müzesi) açılmış. Napoleon Bonaparte ve III. Napoleon Louvre’a kendi prestijlerini artırmak için bazı ekler yapmış. 1871’de büyük bir yangın geçirmiş, yapılan tamirat ve değişikliklerle zamanımıza kadar gelen bina 1932’de son şeklini almış, 1989 yılında ünlü cam piramidi eklenmiş ve 1993 yılında tüm bina ilk defa müze olarak kullanılmaya başlanmış.

Louvre Müzesi’nde yer alan sanat eserleri hakkında gitmeden bilgi sahibi olayım diyorsanız aşağıdaki linke göz atmakta fayda var.

Louvre Müzesi Eserleri Kronolojik Sırayla

Louvre Müzesi’nde 3 adet kanat bulunuyor Bunlar: Richelieu Kanadı, Sully Kanadı ve Denon Kanadı. Bu kanatlarda her kat numaralanmış alanlar ile bölünmüş ve katların planlarıda renk kodlarıyla gösterilmiş. Müzeye girdiğinizde danışma masasında müzeye ait kat planlarını ücretsiz olarak alabilir, yoğun ilgi gösterilen bazı eserleri nerede görebileceğinizi tespit edebilirsiniz.

Louvre, “Eski Mısır Medeniyeti”, ‘’Yunan, Etrüsk ve Roma”, “Eski Yakın Doğu Sanat Eserleri”, “İslam Sanatı”, “Dekoratif Sanatlar”, “Heykeller”, “Tablolar” ve “Baskılar ve Çizimler” olmak üzere sekiz bölümden oluşuyor.

Her yerde yönlendirmesinin yapıldığı Mona Lisa belki de Louvre Müzesi’nin en meşhur tabloların başında geliyor. Yoğun ilgi gösterilen ve benimde merakla görmeyi beklediğim tablonun, açıkçası diğer resimleri/eserleri/tabloları gördükten sonra, çok da meraklanmamı gerektirecek kadar olmadığını anladım.

Çoğu insan, Mona Lisa’nın bulunduğu oda da müzenin en büyük resminin olduğunu fark etmez ama siz gittiğinizde mutlaka onu da dikkatli inceleyin. Louvre Müzesi’nde sergilenen en büyük eser olan bu tablo, İtalyan ressam Paolo Veronese tarafından resmedilmiş olan “Kana’da Düğün”dür. İsa’nın suyu şaraba çevirdiği ilk mucizeyi anlatan tablodur. İsa, annesi ile birlikte davetli olduğu bu düğünde şarap bitince suyu şaraba çevirmiş ve bu da onun ilk mucizesi olmuş.

Müze gezmekle bitecek gibi değil. Tavsiyem kesinlikle bir plan dahlinde gezmeniz ve tüm gününüzü buraya ayırmanız. Ancak böylelikle sadece eserler hakkında kabaca bir bilgi sahibi olabilirsiniz. Detaya girecek olursanız uzun süre Paris de kalmanız gerekir. Müzedeki bazı eserlerin fotoğrafları aşağıda. O kadar çok fotoğraf çektik ki en sonunda yorulduk ve fotoğraf çekmemeye başladık. Sadece eserleri üstün körü de olsa görüp gözlerimize sanat şöleni sunduk.

 

Tavanlara bakmayı es geçmeyin. Bizim başlar sürekli sağa, sola çevrildi, yukarıya, aşağıya baktı. İnsan nereye bakacağını şaşırıyor burada.

Dekoratif Sanatlar Bölümü’nde 9. ve 19. yüzyıl arasında yapılan altın, bronz, fildişi eşyalar, kraliyet koleksiyonları, mobilyaları ve kraliyet mücevherleri yer alıyor.

 

Babil Kralı Hammurabi’ye ait kanunların yazılı olduğu stel buradaki en özel eserlerden birisi. Hammurabi Kanunları Sümer kanun yazıcılığına uygun şekilde, Akatça dilinde stel üzerine yazılmış.

Stel veya stela, dikilmiş, yüksekliği eninden uzun yekpare bir taştan oluşan bir yapıttır.

Gezdik, gördük sıra dinlenmede… Müzenin kafesine gittik ki herkese tavsiye edilir.

Müzeden çıktığımızda Louvre müzesini ve içerideki eserleri görmenin mutluluğunu yaşıyorduk ama şunu düşünmeden edemedik. Bu eserlerin hepsi gerçekten çeşitli ülkelerin izinleri ile mi buradaydılar ?

Muazzam bir çeşitlilik, kültürel miras yuvası. Mutlaka ziyaret edin.

Müzeden çıktığınızda büyük bir meydan ve ortasında bir dikilitaş göreceksiniz ki bu meydan Champs Elysee’nin başlangıç noktası. Paris’in en geniş meydanı Concorde da yer alan bu dikilitaş 1836 da şu anki yerine dikilmiş. 23 metre ve 280 ton olan dikilitaş Luxor’daki Ramses tapınağından getirilmiş ve bu taş, merkezi yönetimle sorunlar yaşayan Osmanlı İmparatorluğu’nun Mısır valisi Kavalalı Mehmet Ali Paşa tarafından Paris’e hediye edilmiş.

Concorde Meydanı’na geldiğinizde Jardin des Tuileries’e (Tuileries Bahçesi) girebilirsiniz. Bu yeşillikler içindeki park Paris’in en güzel dinlenme noktalarından bir tanesi. Bu bahçe; batısında Concorde Meydanı, güneyinde  Orsay Müzesi ve doğusunda Louvre Müzesi ile çevrili.

Sırada ki durağımız Invalides -Musée de l’Armée. (Fransız Askeri Müzesi) Her yerden rahatlıkla görebildiğiniz altın kubbeli bina. Sabahın erken saatlerinde yollara düştük ve müze açılmadan kapısında bekledik. Hafta arası olmasının etkisi midir bilemiyorum ama yaklaşık 20-30 kişi sıradaydık. Paris de gezerken hiç sıra beklemediğimiz yerlerin başında geldi diyebilirim. Gelelim görkemli, büyük avluları olan Invalides binası ve şatafatlı bir mekanda bulunan Napolyon’nun mezarının da yer aldığı farklı bölümlerden oluşan çok kapsamlı savaş tarihi müzesine.

 

Müze de savaş kıyafetleri, savaş araç ve gereçleri, üniformalar yanında pek çok tarihi belge, heykel, resim ve bir çok sanat eseri ile baş başa oluyorsunuz.

Askeri müze içindeki hediyelik eşya satan dükkandan fiyatı dikkate değer bir hediyelik eşya.

Müzenin en çok rağbet gören bölümüne geçiş yapıyoruz. Müzenin arka tarafına geçiş yaptığınızda ayrı bir giriş yer alıyor. Kubbesi 12 kiloluk altın yaprakla kaplı Saint-Jerome Şapeli’ne girdikten sonra ortadaki dairesel boşluktan baktığımızda Fransa’nın efsanevî kahramanı ve İngilizler’in Sainte-Helene Adası’nda 1821’de 51 yaşında ölen, vasiyeti üzerine 1840’ta Paris’e taşınan Napolyon Bonapart’ın lahitini görüyoruz. Lahiti çevreleyen mermer kolonların her birinde ben de nöbet tuttukları hissini uyandıran heykeller bulunuyor.

 

Sıra da Zafer Takı (Arc De Triomphe) var. Tak, dünyanın en büyük döner kavşaklarından birinde, Charles de Gaulle Meydanı’nda yer alan 12 caddenin birleşim noktasında. Zafer Takı’nın ön yüzü Şanzelize’ye bakıyor.

Yaklaşık 50 metre yükseklikteki Zafer Takı’nın yapılmasının hikayesine gelirsek. Napolyon, Austerlitz Savaşı’nın ardından askerlerine “Eve döndüğünüz zaman zafer taklarının altından geçeceksiniz” demiş ve ertesi yıl takın yapım çalışmalarına -1806 yılında- başlanmış. Fakat 1810 yıllarında Rusya İmparatorluğu ile savaşan Napolyon Bonapart, anıtın yapımına ara verdirmiş, Napolyon’un siyasi ve askeri gücünü yitirmesi gibi nedenlerden dolayı da yapı ancak 1836 da bitirilmiş.

Geldik Notre Dame Katedrali’ni ziyaretimize.

Büyük bir meydana doğru bakan katedral tüm ihtişamı ile karşımızda ve üç giriş kapısı ile bizi karşılıyor. Kapılara doğru yaklaştıkça ihtaşımını daha da hissettiriyor. Gördüğümüz 24 adet heykelin Krallar Galerisi olarak anıldığı ve İsrail’in krallarını betimlediğini öğreniyoruz.

1163 de inşasına başlanan ve yaklaşık 2 yüzyıl süren katedralin, yüksekliği 128 metre, genişliği ise 69 metre. Katedralden uzaklaştıkça hala katedrali bulmanızı sağlayan 93 metrelik kule külahı ile görülmeye değer bir yapı.

Notre Dame Katedrali’nin sol tarafındaki girişten kulelere çıkmak için sıraya girdik. Sıra uzun ama 20’şer kişilik gruplar halinde yaklaşık 10 dakika da bir içeriye alındığından kısa sürede sıra bize geldi. Kulelere çıkmak için bilet almanız gerekiyor. Kulenin tepesine çıkmak için yaklaşık 400 kadar basamak çıkmak zorundasınız, merdivenler dar ve tek kişilik. O nedenle sağlık sorunları olanların bunu dikkate alması gerekiyor. Yukarıya çıktığınızda 360 derece Paris manzarası karşınızda.

Rodin Müzesi’ni görmeden olmaz dedik .

Sanatseverler ve özellikle heykel sanatına ilgi duyanlar için mutlaka ziyaret edilmesi gereken bir müze burası. Rodin bu yapının müze olması şartıyla eserlerini devlete bağışlayacağını söylemiş ve sonuç olarak müze faaliyetine başlamış.

Müze içinde, Rodin’in öğrencisi ve sevgilisi olan Camille Claudel ile sanatçının kendi koleksiyonunda yer alan Monet ve Van Gogh gibi sanatçıların çalışmaları var. Müzenin bahçesi açık hava müzesi gibi. Rodin’in eserleri yer alıyor ki en çok bilinen eseri Düşünen Adam Heykeli’ de bahçede düşünüp durmaya devam ediyor.

Sanat ile bu kadar iç içe olmak insanın başını döndürüyor.  Otelemize dönene kadar sokak aralarında dolaşarak, parklarda oturarak, Sen Nehri’ni seyrederek vakit geçirdik .

Ertesi gün  sırada PANTHEON var.  1758’de Kral XV. Louis‘in emriyle temel atma töreni yapılan Pantheon Paris’in koruyucu azizesi Genevieve’e ithaf edilen bir kilise olarak inşa edilmiş. Fransa’nın içinde bulunduğu ekonomik buhran dönemi nedeniyle 1789’a kadar tamamlanamamış ve Fransız Devrimi sonrasında kilise fonksiyonunu yitirerek Fransız entelektüellerinin gömüldüğü bir anıt mezar haline dönüşmüş.

 

İçeriye girdiğiniz an Pantheon’un kubbesinden aşağıya sarkan dev Foucault Sarkacı karşımızda. 1851’de Fizikçi Leon Foucault tarafından Dünya’nın kendi çevresinde döndüğünü ispatlayan bu dev sarkaç muhteşem.

’Pantheon’un görkemli kubbesinin ortasına, 67 metre uzunluğunda zemine kadar uzanan çelik bir tele asılı 28 kg ağırlığında demir bir top bağlanmıştı. Bu devasa boyutlardaki sarkacın iddia edilen ilginç salınım hareketi birazdan heyecanlı gözlerce izlenecekti. Zemine ince bir kum tabakası serildi. Salınım esnasında demir kütlenin altındaki sivri uç bu kum tabakasına sürtecek ve hareketin her anının izinin oluşması sağlanacaktı. Başlangıç sırasında salınımı etkileyecek herhangi ters bir hareket oluşmasın diye de sarkaç gerilerek, demir kütle bir iple tutturulmuştu. Deney, bu ipin bir mumla yakılarak koparılmasıyla, yani sarkacın salınıma girmesiyle birlikte başlayacaktı.

Deneyin mimarı olan Jean Bernard Leon Foucault, deneyin beklediği şekilde sonuçlanacağından emindi. Tüm hazırlıklar bittiğinde, bir mumun aleviyle, demir kütleyi tutan ip yakılarak kesildi ve sarkaç ağır ağır salınım hareketine başladı. Demir topun altındaki sivri uç, platform üzerindeki kum tabakasına sürterek ilk izi oluşturdu. Sarkaç, salınımının ilk periyodunu bitirirken kumda oluşan iz dümdüz bir çizgiden fazlası değildi. Yüzlerce göz halâ üzerindeyken, sarkaç ikinci ve üçüncü salınımlarını gerçekleştirdi. Diğer salınımlar birbiri ardına gerçekleşirken zaman geçtikçe kumdaki ilk izi oluşturan birinci salınımdaki heyecan giderek yerini sıkıcı bir tekdüzeliğe bırakıyordu. 10 dakika, 20 dakika geçtiğinde henüz fark edilir hiçbir değişiklik yoktu. Meraklı bekleyişini sürdüren tüm izleyicilerden sessiz olmaları istendi. Pantheon’un tüm kapıları kapalıydı. Öyle ki en küçük bir hava akımı bile sonucu etkileyebilirdi.

Bir saati bulan bekleyiş sonunda sarkaç, Foucault’nun iddia ettiği şekilde belirtiler göstermeye başlamıştı. Kumdaki iz, giderek bir çizgi olmaktan uzaklaşıp sivri uçlarından birleşmiş, alt kenarı bir yay olmak üzere iki eş üçgeni meydana getirmeye başlıyordu. Birkaç saat sonunda kumda oluşan iz, artık her gözün görebileceği açıklıkta sarkacın farklı bir düzlemde salındığı sonucunun çıkarılabileceği kadar farklıydı. Foucault, devasa boyutlardaki bir sarkaçla devrimin fikir önderlerinin huzurunda, yüzlerce meraklı Parislinin gözleri önünde dünyanın döndüğünün tarihteki ilk canlı kanıtını ortaya koymayı başarmıştı. Paris’in bulunduğu enlemin doğrudan etkisiyle, yaklaşık 32 saatlik bir bekleyişin ardından sarkacın kum tabakasında bıraktığı iz, kusursuz bir daire halini alacaktı. Evet, Dünya kesinlikle dönüyordu! ‘’ ALINTIDIR . http://www.acikbilim.com/2013/12/dosyalar/donen-dunyanin-ilk-kaniti-foucault-sarkaci.html


Giriş katını gezdikten sonra Fransız tarihini yönlendiren düşünürlerin mezarlarını (lahitlerini) görmek için bir alt kata indik. Etkileyici bir ortam. Fransız yazar ve filozof  Voltaire, Jean-Jacques Rousseau, yazar Emile Zola, fizikçi Pierre Curie, bilim insanı Marie Curie, yazar Alexandre Dumas ve diğerleri.

Adım adım gezdik desek de Paris büyük bir açık hava müzesi ve her köşe başında bir sanat eseri ile karşılaşıyorsunuz. Gidemediğimiz, göremediğimiz, yetişemediğimiz çok şey olduğunun farkındayız ama yine de Paris’in bir nebzede olsa ruhunu yaşamış olmak bize mutlu etti. Köprüleri, sarayları, müzeleri, Eiffel Kulesi, binaları, parkları, sanat evleri, kafeleri, caddeleri, kuşları, insanları, krepleri, havası, suyu ile görülmeye, yaşanmaya değer kültür sanat şehrinden birkaç kare fotoğraf daha…

 

 

En kısa zamanda bu şehri ziyaret etmeniz dileğiyle .

2017

 

 

 

 

Continue Reading

Popüler