Connect with us

Gezi

Karadağ (Montenegro) Gezimiz

Adriyatik Denizi kenarında, istediğinizde tarihin içinde olacağınız, istediğinizde dağların karşısında deniz tatilini yapacağınız, gece hayatının rengarenk olduğu, yakın mesafede ve vizesiz Karadağ ( Montenegro) tatilimizi anlatmaya başlayalım.

Gideceğimiz ülkenin öncelikle tarihi olmak üzere doğal güzelliklerini araştırmayı seviyoruz. Bu, ülkenin tarihi ve doğal güzelliklerini değerlendirirken nereden beslendiklerini anlamamıza yardımcı oluyor. O zaman hemen ülkenin tarihinden çok kısa bahsedelim ki sonrasında nereleri gördük sırasıyla anlatalım. Yüzlerce yıl Osmanlı İmparatorluğu’nun egemenliği altında kalan Karadağ, Sovyetler Birliği döneminde Yugoslavya’nın altı cumhuriyetinden biri iken Yugoslavya’nın parçalanmasının ardından Sırbistan-Karadağ olarak anılmış. Ardından 2006 yılında yapılan referandum ile Sırbistan’dan ayrılarak bağımsızlığını kazanan bir ülke olarak yoluna devam etmiş. Çok genç bir ülke olan Karadağ, tarihi ve eşsiz güzelliği nedeni ile UNESCO tarafından da koruma altına alınan şehirleri, liman kentleri, Sveti Stefan gibi ada ve turistlerce pek bir rağbet gören şehirleri ile gezilip görülmeye değer bir Balkan ülkesi.

 

Yolculuk başlasın … İsmini Karadağ’ın başkenti Podgorica’dan alan havalimanına inişimiz yaklaşık 2 saat kadar sürdü. Valizlerimizi aldıktan sonra yaklaşık 1 saatlik otobüs yolculuğumuzun ardından eski yerleşim yerlerinden birisi olan ve en çok ismini duyduğumuz Budva’ya ulaştık. Burada gördüğümüz yerler Sveti Stefan, ünlü Dans Eden Kız Heykeli, St Sava’s Church  ve Stari Grad ( Eski Şehir ) oldu.

 

Old Town (Eski Şehir) labirent şeklinde uzayan dar sokaklar boyunca sıralanan tarihi binaların, kiliselerin, göze şirin görünen evlerin, çeşitli restoran ve kafelerin bulunduğu, kaybolmak istenilecek güzel bir bölge. Deniz keyfi dışında şehrin tarihi yapılarını da ziyaret ederek güzel kareler yakalamak isterseniz bence bu bölge en uygun yer. Kapılar, pencereler, labirent içindeymiş hissi veren sokaklar ve azımsanamayacak bir kalabalık. Biz gittiğimizde bir an sağanak yağmur yağdı ve herkes ilk bulduğu kafeye girdi. Biz de hediyelik eşya almak için bunu fırsat bildik. Yağmur çok kısa sürdü. Sokaklar dolana kadar biz de keyif içinde fotoğraflarımızı çekebildik.

Budva’da en çok fotoğraf çekilen yer olan Deniz Kızı Heykeli’ne doğru yürümeye başladık. Bu heykelin olduğu nokta ve çevresi turistler tarafından en çok ziyaret edilen yerlerin başında geliyor ki bunu biz de yolumuz üzerindeki kalabalık ile deneyimledik. Rivayet odur ki, bu heykel burada boğulan bir kızı simgeliyormuş. Ama gerçek olan şu ki, eğer kalabalıktan fırsat bulabilirseniz Old Town manzarasını da kareye alarak çok güzel kareler yakalayabilirsiniz. Bunun dışında arkanızda kalan kayalık alanların oluşturduğu görsel şöleni de es geçmeyin deriz. Kayalık alana biraz tırmanarak çok güzel kareler elde edebilirsiniz.

Ülke dağlık bir bölgede yer aldığından haliyle sahil şeritleri de genel olarak kayalıklardan ve taşlıklardan oluşuyor. Açıkçası ince kum sahilleri olan yerleri sevdiğimizden ve burada denize girerken akrobatik hareketler yaparak denizde ilerlenebildiğinden bu sahiller pek hoşumuza gitmedi.

Sabah erkenden yola çıktığımızdan ve gün sonu yavaş yavaş geldiğinden otelimize doğru yola koyulduk. https://www.booking.com/hotel/me/slovenska-plaza.tr.html Otelimizin bulunduğu alan merkezde, yeşillikler içinde ve farklı konsept binaları içinde barındıran binalar bütünüydü. Benim için en güzeli ise otelin odalarının temiz, sade ve rengarenk olmasıydı. Renk seven insana renkli bir şeyler göster mutlu olsun.

Güzel bir uykunun ardından sabah kahvaltısı yaptık. Otelimiz sahile yürüyüş mesafesinde olduğundan sabah yürüyüşümüzü de tamamlayıp sahilden tekne ile kısa süre içinde Budva’nın Hawai  Adası’na gittik. Adanın bir tarafı Old Town manzarasına sahip. Bilginiz olsun denize girmek için yine taş ve kayalar üzerinde keklik gibi sekmek gerekiyor.

Hawai Adası’nda keyifli vakit geçirdikten sonra Budva’ya geri döndük ve bizim gibi turistlerin uğrak yeri olan Sveti Stefan’ı görmeye gittik. Budva merkeze 5 km kadar yakın mesafede yer alan Sveti Stefan için Adriyatik kıyısında yer alan bir ada otel diyebiliriz. Google’dan edindiğimiz bilgilere göre önceleri kara ile bağlantısı olmayan, 19.yy da 400 kadar kişinin yaşadığı, etrafı surlarla çevrili, zaman zaman savunma ve sığınma yeri olarak kullanılmış, 1960’lı yıllara kadar balıkçı köyü olarak bilinen, Tito zamanında ise köylülerin karaya taşınarak zenginlerin özel tatil yerlerinden biri haline getirilmiş bir bölge burası. Yugoslavya’nın parçalanmasının ardından 30 yıl için kiraya verilerek restorasyon gördükten sonra 50 odalı ve 8 süitli 5 yıldızlı bir otel olarak hizmet vermeye başlamış. Birçok ünlü simayı konuk eden bu ada otelin içini günümüzde sadece otel müşterileri gezebiliyor. Otel müşterisi değil iseniz otel ziyaretçi almıyor ancak otelin yan tarafında yer alan plajdan yararlana biliyorsunuz.

Budva merkeze dönerek yemeğimizi yiyip, akşam Old Town sokak aralarında dolaştıktan, canlı müzik dinleyip keyif yaptıktan sonra otelimize geri dönerek bir güzel dinlendik. Sabah kahvaltımızın ardından küçük bir sahil kenti olan ve Kotor’a yakın mesafede bulunan Tivat’a doğru yola çıktık. Buradaki liman fazlaca lüks yat ve tekneye ev sahipliği yaptığından burası için yüksek gelir grubunda yer alan insanlara hitap eden bir yer diyebiliriz. Sanki burada gökyüzü bile başka parlak geldi birden 🙂 Tivat marinası çevresinde dolaştığımızda lüks yolcu gemileri, lüks oteller, kafeler, butikler ve oteller ile karşılaştık. Dolayısı ile buraya geldiğinizde bir kafede oturduğunuzda, Budva da ödediğiniz tutarların yaklaşık 2 katı kadar bir tutarda para harcayabileceğinizi buraya not düşelim.

Sırada biz gezentiler için Kotor şehri var. Tarihi ve mimari eserler açısından önemli bir yere sahip olan şehir 1979 yılından itibaren UNESCO‘nun Dünya Mirası Listesinde yer alıyor. Şehirde Old Town yani kalenin içinde kalan bölgede yok yok diyebiliriz; taş binalar, tarihi ve şirin evler, katedral, saat kulesi, Deniz Müzesi, tiyatro binası, güzel fotoğraf kareleri almanızı sağlayacak daracık sokaklar… Şehrin tam karşında ise görsel olarak hoşunuza gidecek yapay adayı da göreceksiniz. Şehri kuşbakışı seyretmek için Kotor Kalesi’ne de çıkabilirdi ancak bizim vaktimiz kısıtlı olduğundan kaleye çıkamadık ama ara sokaklarda gezmekte keyif verici oldu.

Kotar’a yakın mesafede bulunan Perast’a doğru yola koyulduk. Sanırım bu gezimiz içinde benim en sevdiğim yer burası oldu diyebilirim. Burası da Kotor gibi Unesco Dünya Mirası listesine eklenmiş. Öncelikle çok küçük bir yer olduğunu söyleyebiliriz. Burada gezip dolaşmak kısa sürebilir (Müze, kilise) ancak insan denize karşı oturup zaman dursun ve kimse size dokunmasın hissiyatını yaşıyor.

Şöyle bir denize bakayım dediğinizde Perast kıyısının biraz açığında St.George ve Lady of the Rocks (Kayaların Leydisi) adalarını göreceksiniz. Rehberimizin verdiği bilgiye göre St.George Adası 12.yy’da yapılma bir manastır barındıran doğal bir ada iken, Our Lady of Rocks adası şapel barındıran yapay bir adaymış. Yapay ya da doğal olsun kıyı şeridinden baktığınızda güzel görsel sundukları kesin. St. George Adası ziyarete kapalı iken diğer ada ziyaret açık ve sahilden kalkan botlarla oraya gidilebiliyor.

Sırada Sveti Nikola Kilisesi ya da diğer adıyla Çan Kulesi var. 17.yüzyılın ilk çeyreğinde yapılmış olan bu kilisenin merdivenlerinden çıkarak Perast manzarısını güzelce fotoğrafladık. Gezi grubumuzda olanların çoğu yemek yiyerek vakitlerini harcadılar ki sonra gezmeleri için vakit kalmadı. Bence önce gezmeli sonra yemek yemeliydiler. Mideleri doldu ama ruhları buradan ne yazık ki aç olarak dönmek zorunda kaldı.

Ertesi gün tekne ile Skadar Gölü’ne gittik. Sağlı sollu sazlıklar içinde nilüfer çiçekleri arasında salına salına giderken yeşil ve mavinin tonları çok güzel kareler verdi bizlere 🙂 Göl kenarında bir yerde durduk ve nefis göl manzarası karşısında balıklarımızı afiyetle yedik.

Gölde ki keyifli gezintimizin ardından otelimize geri döndük ve akşam yemeğimizin ardından ertesi gün yola çıkacağımızdan valizlerimizi toparladık. Budva da kaldığımız günlerin gecelerinde dışarıya çıktığımızda her yerde müzik, eğlence, dans vardı. Gündüzü ayrı güzel gecesi ayrı güzel yerlerden birisi:)

Vizesiz olması, ülkemize yakın mesafede bulunması, deniz tatili isteyen içinde, kültür turu isteyen içinde, gece hayatı renkli olsun diyen içinde kesinlikle bir şeyler bulabileceği, havası güzel, eğlencesi güzel keyifli bir ülke burası. En kısa zamanda ziyaret etmeniz dileğiyle.

Gidilecek yollar, okunacak kitaplar, izlenecek filmler sınırsız ve ucu açık. Nefes alacağımız sayı bile belli dedik. Başladık gezmeye, okumaya, gözlemlemeye… Gezdikçe çoğaldık, okudukça bilinçlendik ve izleyip, gözlemledikçe çevremizde devasa olarak nitelenen sorunları, sıkıntıları !!! minnacık görmeye başladık ve sonuç olarak birlikte huzur bulduk. İnsan bu zamanda başka ne ister ki ! Dünya ne büyük biz insanlar ne kadar küçük demeye ara vermeden devam ettik. Kim bilir hayatımızın sonuna kadar daha ne kadar çok söyleyeceğiz. Franz Kafka ne kadar güzel demiş. ‘’Ölümün olduğu bu dünyada, hiçbir şey çok da ciddi değildir aslında." Öncelikle sağlığımızın değerini bilip, kendimize iyi davranalım ve yatırım yapalım. Geze, göre ne tür yaşamlar varmış tanıklık edelim. Hayatınızı istediğiniz şekilde yaşamanız dileğiyle. Mutlu ve her zaman umutlu kalın .

Gezi

Murano Adası/Burano Adası

Venedik gezi yazımızı sonlandırırken Venedik’ten ayrılır ayrılmaz cam işçiliğinin merkezi olan Murano Adası’na doğru yola çıktığımızdan bahsetmiştik. Şimdi kaldığımız yerden devam edelim. Zevkli geçen bir deniz taksi turumuzun ardından Murano görüş alanımız içine girmeye başladı. Ada da çok uzun kalmayacağımız konusunda rehberimiz önceden bizi bilgilendirmişti. Nedeni ise rengarenk Burano Adası’na daha fazla vakit ayırmak ve adanın keyfine varmamızı istemesiydi. İyi ki de öyle yapmış diyoruz çünkü vakit ayırıp yazımızı okumaya devam etmeniz halinde yazımıza eklediğimiz fotoğrafların göstereceği gibi rehberin isabetli karar verdiğini anlayacaksınız.

http://www.gezipduru.com/2020/03/02/venedik-gezimiz/

Murano Adası’na ayak basar basmaz gittiğimiz yer adanın cam işçiliğinin gözler önüne serildiği bir cam atölyesiydi. Atölyeye girmeden önce rehberimiz Murano Adası denildiğinde ilk akla gelenin neden cam sanatı olduğu ile ilgili bazı bilgiler aktardı. Adada cam yapma sanatının 13.yy’a kadar dayandığını, Murano adasının barbar istilaları sırasında o zamanki Venedik Cumhuriyeti’nin idari yetkisi içinde kaldığını söyledi. Ayrıca Venedik’te yer alan binaların çoğu ahşap olduğundan bu cam atölyelerindeki fırınlar nedeniyle zaman zaman yangınlar çıktığından 1295 yılında bir emir ile bütün cam atölyelerinin güvenlik amacıyla Murano adasına taşındığını, ana üretim yeri olarak bugüne kadar geldiğini ve netice itibariyle sanayi bölgelerinden biri olduğunu da bize aktardı.

Öncelikle cam atölyesine giderek cam ustasının maharetlerini izleme ve camdan şahlanmış bir at yapışına tanıklık ettik.  Daha sonrasında cam atölyesinin satış reyonuna gidip hatıra mahiyetinde bir ürün aldık.

http://ellegiglass.com/#ellegi

Venedik’e kadar gittiniz ve Burano Adası’na gitmediyseniz üzülerek yazıyoruz ki gerçekten bu kadar renkli bir yaşam alanına çok fazla yerde rastlamanız pek mümkün olmayacaktır. En azından bu adanın çok yakınına kadar gelip adaya uğramamak özellikle benim gibi renklerin dünyasında kaybolmak isteyenler için kayıptır demek yanlış olmayacaktır.

Adaya yaklaşmaya başladığımız anda kendini yavaş yavaş hissettiren renk cümbüşü bu adaya ayak basmak için insanın içini kıpır kıpır ediyor. İnsanlara renklerle terapi yapılması ve olumlu sonuçlara ulaşılması için bu ada biçilmiş kaftan olabilir 🙂

Adada ilk dikkatimizi ister istemez çeken San Martino Kilisesi’ne ait olan 53 metrelik eğik çan kulesi oldu. Bu kuleyi referans alarak adayı dolaşabilirsiniz. Çünkü Burano’daki evler genellikle 2-3 katlı olduğundan çan kulesi adanın hemen her yerinden görünüyor. Dikkatimizi çeken diğer konuda Venedik ne kadar çok insan kalabalığı içinde yitip gidiyorsa bu adadaki sakinlikte o kadar çok. Benzer yönü ise Burano Adası da Venedik gibi kanallar ile parçalara bölünmüş durumda. Bu parçaların adları San Mauro (kuzeybatı), Giudecca (güney), San Martino (orta) ve Terranova (doğu). Rehberimin aktardığına göre hiç kimse belediyenin izni olmadan evini boyayamıyormuş. Belediye sanatçıları kontrast renkleri seçip ev sahibine boya sağlıyorlarmış. Bir incelikli konu da ev sahibi olan kişinin teknesi var ise o zaman evinin rengi ile teknesinin renginin aynı olması gerekiyormuş.

Ada yürüyerek gezilebilecek büyüklükte ve kısa sürede gezilebilecek olsa da fotoğraf çekmeyi sevenler için derya deniz. Köprüler aracılığı ile adacıktan adacığa geçmeler başlasın diyerek sizi biraz fotoğraflarla baş başa bırakalım.

Burona Adası’nın rengarenk olmasının nedenleri ne olabilir ki diye düşünenlere cevap olarak şu veriliyormuş. Ada sakinleri geçimlerini şimdiki gibi turizmden değil balıkçılıktan sağladığı zamanlarda, havanın çok sisli olduğu günlerde balıkçıların uzaktan adayı görebilmesi için rengarenk olduğu, bir ikincisi de balıktan dönen balıkçılar meyhanede sarhoş olup evlerine dönmek istediklerinde evlerini karıştırmasın diye boyandığı hikayesi. Hangi gerekçe ile boyandığını net olarak bilemesek de sonuçta bize çok güzel fotoğraf kareleri sunduğu kesin.

Adanın turizm kazancı dışında diğer geçim kaynağı ince iş dantelleri. 1870 yıllarda Burano’da dantel okulu açılmış ancak bu dantelleri işlemek çok zaman aldığından ve pahalı olduğundan alıcısı azalmış. Burano danteli üreten ve satan çok şık mağazalar bulunmakla birlikte turistlere yönelik satılanlar daha çok ucuz, hatıra niyetine alınanlar. Zamanında dantelleri ile ünlünen ada da Dantel Müzesi  bulunuyor. https://museomerletto.visitmuve.it/ Açıkçası bir çok uluslararası seyahat dergisine göre Dünya’nın En Renkli On Yerinden Biri olarak gösterilen bu renkli dünyanın içinde daha fazla zaman geçirebilmek için müzeye gitmedik ama zaman ayırmak isteyenler için uğrak yerlerden biri olabilir. Ancak adanın en büyük meydanı Baldassarre Galuppi Meydanı’nda (Piazza Baldassarre Galuppi) dantel işleri, kolye ve çeşit çeşit maskelerin olduğu dükkanlara bakmadan geçmedik.

Küçük bir ada olduğundan genel hatları ile görülecek yerlerden bahsettik. Burada yapılacak olan, bizim gibi hem çevreyi dolaşmak hem de kare kare fotoğraf çekmek.

Adanın renkli havasını iyice teneffüs ettikten sonra acıktığımızı fark ettik. Şirin ve tabii ki yine rengarenk bir masaya oturarak keyifle yemeğimizi yedik ve seratonin miktarımızı biraz daha artırdık 🙂  Gezi grubumuzla buluşma saati geldiğinde iskeleye doğru ilerledik ve her nedense herkesin yüzünün güldüğünü fark ettik. Bizce renklerin mutlulukla bir ilgisi olmalı 🙂

Deniz taksiye bindikten sonra burayı görmüş olmanın mutluluğu ve aynı zamanda veda ediyor oluşumuzun hüznü ile adaya hoşça kal dedik.

Siz de hoşça kalın, mutlu kalın, bizimle kalın. Tez zamanda yeni  gezi yazılarımız ile buluşmak dileğiyle.

Ağustos 2020     @gezipduru_ys     @okumali_ys

Milano-Verona gezi yazımıza aşağıdaki linkten ulaşabilirsiniz.

http://www.gezipduru.com/2020/02/11/milano-verona-gezimiz/

Vatikan gezi yazımıza aşağıdaki linkten ulaşabilirsiniz.

http://www.gezipduru.com/2020/02/11/milano-verona-gezimiz/

İnstagram sayfalarımız  :   @ gezipduru-ys        @ okumali_ys

Continue Reading

Gezi

Küba Gezimiz

Farklı kültürlere olan ilgim ve renklerin dünyasına olan tutkum nedeniyle elbette Küba’yı görmem gerekiyordu. Aylar öncesinden rezervasyonumuz tamamlandığında günler Küba’yı, oradaki yaşamı, gezi programındaki yerleri araştırmakla geçti daha doğrusu geçmek bilmedi. Uçuştan bir gece önce heyecan dorukta, içinde bilmem kaç rengarenk giysiden oluşan bavulum hazır şekilde kenarda ve ruhum çoktan Küba’ya hazır şekilde uyudum.

Nihayet uçuş günümüz geldiğinde çok erken saatlerde Atatürk Havalimanı Dış Hatlar da gezi grubumuz ile buluştuk. Air France Havayolları ile Paris aktarmalı Havana uçuşuna geçtik. Paris havalimanında yaklaşık 5 saat kadar bekledikten sonra 15 saat kadar havada  kaldık. Grubumuzda enerji o kadar yüksekti ve herkes o kadar heyecanlıydı ki kimse uykuya geçiş yapamadı. Bu uzun yolculuk çok eğlenceli geçti; sohbetler, kahkahalar, açık büfe haline getirdiğimiz uçağın mutfağı…Her şey çok güzeldi.

Küba gezimize başlamadan önce, Küba da kaldığımız otellerin ve öğlen yemeklerini yediğimiz yerlerin adı ile giderken aklınızda bulunması gereken kısa notları sayfanın en altına dipnot olarak aldım.

1.GÜN

Çok uzun süren uçak yolculuğumuzun ardından havalimanına yakın otelimize yerleşip akşam yemeğimizi yiyerek ama yorgunluktan ne yediğimizi anlamadan dinlenmeye çekildik. Oteli sadece gecelemek için kullanıp sabah erkenden adanın doğusuna inmek üzere ilk uçağa binip otelden ayrılacağız.

Gezimize adanın doğusundan başlayarak batıya doğru ilerleyecek ve doğu-batı arasındaki farklılıkları açık şekilde göreceğiz.

mappa_di_cuba_province

2.GÜN- HOLGUIN

Otelimizde kahvaltı yaptıktan sonra ilk uçak ile Holguin’e uçuyoruz. 1.5 saatlik uçuşun ardından Küba Milli Marşı’na da adını veren Bayamo şehrine gidiyoruz. Ortada büyük bir meydan ve bir park, her yerden kulağınıza gelen güzel Latin müzikleri, gülümseyen ve rengarenk kıyafetlerle yürüyen insanlar, sıcak hava, Küba ve ben.

 

 

 

Daha ne olsun. Ağzım kulaklarımda bu renkli şehri dolaşıp yemeğimizi yedikten sonra Holguin’e geri dönüyoruz.

 

 

 

 

 

 

Gezimiz boyunca her daim göreceğimiz üzere kadınlar ve özellikle yaşlılar elinde büyük şemsiyeler taşıyor. İlk başta bu sıcak havada neden şemsiye taşıdıklarına anlam veremesek de güneşin kavurucu sıcaklığını hissettikçe ve 1-2 gün sonra da aniden tropikal yağmurlara yakalanınca çok net anladık.

Yemek saati gelince midemden çok kulağıma seslenen bir restoranta gittik. Ses güzel, figürler güzel, müzik desen hadi ne oturuyorsun kalk türünden.

 

Yemek sonrası sokak aralarında dolaşırken enteresan görüntülere de rastlıyoruz.

Biz de bulunan minibüslerin karşılığı bu araçlar.

 

Yollarda ya da küçük dükkanlarda açıkta et satışı yapıyorlar.

 

 

Ve görünce yüzümüzü gülümseten bir kare.

 

Ve oturma odaları…Sallanan sandalyeler olmazsa olmazlarından.

 

 

 

Akşam otelimizi de görünce keyfimiz ve kahyasına diyecek yoktu.

 

 

 

3.GÜN- SANTİAGO DE CUBA

Sabah kahvaltı saatinde grubumuzla birlikte daha dinç bir şekilde bir araya geliyoruz. Ülkede her şey kısıtlı ve az olduğundan sabah kahvaltılarında verilen domates ve salatalık dilimlerine hayretle bakar bulduk kendimizi . O kadar ince dilimlenmişlerdi ki salatalık dilimin altından diğer dilimi çok net şekilde görebiliyorduk.

 

Yol güzergahımız üzerinden birkaç kare.

 

 

 

 

Yolculuk sırasında dikkatimi ilk çeken ülkenin doğu kesimlerinde kullanılan ve zaman zaman karşılaştığımız, ülkemizdeki cezaevi arabalarına benzeyen kafesli araçlarla yolculuk etmeleri oldu. Tıklım tıkışık, basık, sıcak, doğal olarak o ortamda insanların ifadesiz yüzleri…

Kahvaltı sonrası 1.5 saatlik otobüs yolcuğunun ardından Kristof Kolomb’a ”cennet varsa burasıdır” dedirten, 1959 yılında Castro’nun  zaferi ilan ettiği, eski başkent ve 2. Büyük şehir olan Santiago De Cuba’ya geçiyoruz. Bu şehir diğerlerine göre daha bir renkli ve canlı gibi geldi.

 

 

 

 

 

Gün içinde Bacardi ailesine ait Bacardi Binası’nı, Jose Marti’nin de anıtsal mezarının bulunduğu Cementerio Santa Ifıgeni‘yi, Moncada Karargahı’nı, Fidel tarafından devrim zaferinin ilan edildiği Belediye Sarayı ile birlikte daha birçok noktayı geziyoruz.

Bacardi Binası…Bacardi Küba’da ünlü bir rom firması.

Küba’daki ilk devrim hareketi, Fidel Castro ve yol arkadaşlarının 26 Temmuz 1953 günü, adanın en büyük askeri  karargâhı sayılan Moncada Kışlası’na saldırmasıyla başlamış ancak bu saldırı başarıya ulaşamamış. Yine de bu  saldırı Amerika’nın boyunduruğu altındaki yönetimdeki Batista’ya karşı özgürlük bilincinin uyanmasında etkili olmuş. Fidedel Castro bu girişim sonucu 16 yıl hapis cezasına çarptırılmış ancak bu hareketi ciddiye almayan Batista yönetimi, Fidel ve  yol arkadaşlarını 21 ay sonra serbest bırakmış.

 

Kurşun delikleri hala duvarlarda duruyor.

Küba da en çok etkilendiğim yerlerden birisi de Cementerio Santa Ifıgeni. Bu yer için mezarlık demek pek içime sinmiyor çünkü  sanat eserlerinin bulunduğu açık hava müzesi gibi. Salgın hastalıklardan ölenlerin, özgürlük mücadelelerinde hayatlarını kaybedenlerin, Buena Vista Social Club’ın üyelerinden Compay Segundo’nun ve Küba’nın ulusal kahramanı ve şairi Jose Marti’nin de mezarı burada.

 

 

 

 

 

 

 

 

Gün yavaş yavaş biterken en son uçsuz bucaksız deniz manzarasına sahip El Morro Kalesi’ne gidiyoruz. Kalenin kapısı ve asma mekanizması, günümüze kadar sağlam bir şekilde ulaşmış.

1997’de UNESCO Dünya Mirası listesine girmiş bu kalenin burçlarına çıktığımızda Karayip kıyılarının muhteşem görüntüsü ile karşılaşacağımızı bilmiyorduk.

 

 

4.GÜN-CAMAGÜEY
Küba’nın yüzölçümü bakımından en büyük ama nüfus bakımından 4. en kalabalık şehri olan CAMAGÜEY’e doğru yola çıkıyoruz.

Otobüs durağı

 

Camagüey geçmişte önce kıyıda kurulmuş ancak sonrasında korsan istilaları nedeniyle iç taraflara doğru taşınmış bir şehir. Eski Şehir bölgesi ile Unesco koruma listesinde.

 

Renk renk, tek katlı evlerle çevrili bir meydan, her yerde olduğu gibi bu şehirde de kulağımıza sürekli bir tını şeklinde gelen Latin müzikleri…Her şehirde ayrı bir güzellik, ayrı bir hava var.

Yemekten sonra Carmen Meydanı’na geliyoruz. Nuestra Senora del Carmen Manastırı’nın da bulunduğu bu meydanı, tunçtan yapılmış heykeller süslüyor.

 

 

 

Serinleyip bir şeyler içtikten sonra sokak aralarında dolaşıp Küba’nın insanlarını da fotoğraflayarak Agramonte Parkı’na gidiyoruz. Bu ara içecek olarak burada Tukola ve Crystal (Bira) çok fazla tüketiliyor. Kafein ihtiyacınız varsa Tukola’dan karşılayabiliyorsunuz.

 

Ve şehirden yaşama dair fotoğraflar.

 

 

 

5.GÜN-TRİNİDAD

Otelde yaptığımız kahvaltının ardından yola çıkıyoruz. Trinidad’a varmadan önce 30 binden fazla kölenin çalıştığı ve 70’ten fazla şekerkamışı değirmeninin bulunduğu VALLE DE LOS INGENIOS/ ŞEKER VADİSİ’ni gezmeye gidiyoruz. Köleleri izlemek için inşa edilen Iznaga Kulesi’ne mutlaka çıkmalıyız diyoruz. Sonra manzarayı görünce iyi ki çıkmışız diyerek gülümsüyoruz.

 

 

Sonrasında Unesco Dünya Miras Listesi’ndeki Trinidad şehrinde, pastel renkli evler, Arnavut kaldırımları, saray ve meydanları, dar sokaklarında kadınların sattığı elişlerine bakıp alışveriş yapabilme imkanı…Bir cafede oturup Afro-Küba ritimleri ile danslarına eşlik edip, Küba’nın özel içeceği olan Canchanchara’larımızı yudumluyoruz.

 

 

 

Küba denildiğinde ilk akla gelenlerden biri de purodur. Proların nasıl yapıldığını izleyebileceğimiz puro fabrikasına gidiyoruz ancak fotoğraf makineleri yasak olduğundan bu ilginç fabrikayı fotoğraflayamıyoruz. Fabrika çalışanları neredeyse diz dize çalışıyor. Seri bir üretim var ki son kontrol aşamasında tütün sahip olduğu özelliklere göre sınıflandırılıp tütünün satış fiyatı belirleniyor.

Fabrika ve çevre gezileri sonrası otele dönüyoruz.

6.GÜN / SANTA CLARA
Sabah otelde aldığımız kahvaltı sonrasında Trinidad’tan 1 saat sürecek otobüs yolculuğu ile SANTA CLARA’ya geçiyoruz.

 

 

İlk olarak Ernesto Che Guevara Anıtı’na gidiyoruz. Che’nin anıtının hemen önündeki devasa meydan Plaza de la Revolucion Ernesto Guevara. Çok büyük bir meydan, devrime tanıklık etmiş yüzlerce noktadan biri. Küba’daki tüm meydanlar gibi temiz ve düzenli ki bu insana kendini iyi hissettiriyor .

Burada askeri üniforması içinde CHE nin bir heykeli bulunuyor. Heykel, yaklaşık 12 metre yüksekliğinde ve bronz. Heykelin altında ise, 1967 yılında, Bolivya’da çatışmada öldürülen Che ve arkadaşlarının mezarları var.

CHE Guevera, 17 Ekim 1997 tarihinde, askeri bir törenle buraya defnedilmiş. Mezarın bulunduğu yerde, fotoğraf çekmek kesinlikle yasak.

Sıra CHE’nin AnıtMezarı’nı ziyaret etmeye geldi. Mezarı, küçük bir oda içinde en yakın arkadaşları ile birlikte duvar mezar şeklinde… Odaya girerken belli sayıda insan alınıyor, kısa süre kalıp çıkarılıyorsunuz. Odanın bir köşesinde devrimin sürekliliğini simgeleyen ve hiç sönmeye devrim ateşi yanıyor. Fotoğraf çekilmesi yasak olduğu için sadece gözlerimize hapsettiğimiz görüntüler ile oradan ayrılıyoruz. Mezar alanının yanındaki bölümde Che Guevera’ya ait eşyaların ve fotoğrafların olduğu Che Müzesi yer alıyor. Binanın dışında oldukça büyük bir mozalenin üzerinde de Che’nin heykeli bulunuyor.

 

Sırada Monumento a la Tome del Tren Blindado var. Küba tarihi açısından önem taşıyan ve Batista askerlerinin bir kısmının pusuya düşürüldüğü trenin vagonlarını ve içindeki çeşitli fotoğraflar ile döneme ait eşyaları görüyoruz.

CHE’nin gömleği

Santa Clara’da öğle yemeğimiz sonrasında UNESCO Dünya Kültür Mirası Listesi’nde yer alan CIENFUEGOS’a hareket ediyoruz. 1 saatlik otobüs yolculuğu sonrasında varışımızla şehri gezerek Küba’nın keyfini çıkartıyoruz.

 

Santa Clara’nın Vidal Meydanının dört bir yanında birçok tarihi bina yer alıyor. 1885 yılında yapılmış Caridad Tiyatrosu ilgi çeken binalardan bir tanesi.

2 saatlik yolculuk sonunda akşam saatleri yaklaşırken Karayip Denizi deyince akla ilk gelen şehir VARADERO’ya geçerek deniz kenarındaki her şey dahil otelimize varıyoruz. Günün yorgunluğunu, içeceklerimizin eşliğinde bembeyaz kumlarda sahilde dinlenerek atıyoruz.

7.GÜN- VARADERO-CAYO BLANCO ADASI

VARADERO da tam pansiyon otelimizde keyifte yapabilirdik ama biz ekstra olarak düzenlenen CAYO BLANCO ADASI turuna katılıyoruz. İyi ki de gitmişiz, bir deniz ve kum bu kadar mı güzel olur!

Diğer adı Beyaz Ada olan bu adadaki mercan ve süngerler görselliği daha da muhteşem hala getiriyor.

Bir de ada da yediğim istakozun tadı hala damağımda. Küba da bir çok yerde yedik ama buradaki ayrı bir lezzetliydi. Belki de bu güne kadar gördüğüm en muhteşem manzara yüzündendir.

8.GÜN / HAVANA

Her gün yeni baştan ritmin, tarihin, kültürün ve müziğin içinde Küba’ya uyanmak. Bugün tüm gün Havana gezimiz var ve biz çok heyecanlıyız. Eski model arabaları, binaları, Fidel Castro’nun eskiden konuşmalar yaptığı ünlü Devrim Meydanı’nı, Devrim Müzesi’ni, Armas Meydanı’nı, gurur kaynağımız ATATÜRK’ün Büstü’nü, Prad ve sahil caddesini görerek akşam saatine kadar şehri turlayacağız.

Havana denilince akıllara gelen ilk yerlerden biri Devrim Meydanı. Meydanın bir köşesinde önünde Jose Marti heykeli bulunan dev bir dikilitaş bulunuyor. Çevresinde ise İçişleri Bakanlığı binasının üzerinde demirden Che silüeti yer alırken yine resmi binalardan bir diğerinin üstünde ise Camilo Cienfuegos’un silüeti var. 1 Mayıs kutlamaları bu büyük meydanda yapılıyor.

20161121_214941

 

semiha-whats-up-2896

Havana’daki Devrim Müzesi’ni ziyaret etmeden olmaz. Bu bina devrim öncesi başkanlık sarayı iken devrim sonrası müze haline getirilerek halka açılmış. Kesinlikle vakit ayrılması gereken tarih kokan bir bina. Gezerken biraz hüzün, çokça haklı gurur, başarı ve tabi devrim ruhunu hissediyorsunuz.

 

 

 

 

1956’da Fidel Castro önderliğindeki 82 kişi, 12 kişilik Granma yatı ile Meksika’dan Küba’ya gelerek Sierra Maestra dağlarına çıkmışlar. Granma yatı Küba Devrim Müzesi bahçesinde sergileniyor ancak fotoğrafını çekmek yasak. Alttaki fotoğrafta Devrim için ölenlerin anısına sonsuza kadar yaşayacak olan simgesel ateş ve arkada Granma yatının  küçük bir bölümü görünüyor.

 

Küba Devrim Müzesi’nde Che Guevara ve Camilo Cienfuegos’un gerçek boyutlu balmumu heykelleri de var.

 

Müzeden sonra Museo del Ron Havana Club’a gidiyoruz. İçki kültürünüz varsa ve Rom’un nasıl yapıldığını merak ediyorsanız bu müzeye uğramalısınız. Müze rehberi eşliğinde, bölünmüş ve birbiriyle bağlantılı odalar halinde Rom’un nasıl yapıldığını dinleyebilirsiniz.

 

 

Ayrıca binanın üst katında Afrikalı kölelerin adaya getirilirken kullandıkları aletleri de görebilirsiniz. Rehberimiz Kristof Kolomb’un keşfederek (Ekim 1492) İspanyol toprağı ilan ettiği Küba’da ilk kalıcı yerleşimin 1511′de kurulduğunu, İspanya’dan düzenli gemi seferlerinin başlaması sonucu Havana’nın ticari ve stratejik önemini artırdığını, bu arada hayvancılığın, tütün ve şekerkamışı üretiminin artmasından ve işgücü ihtiyacından dolayı Afrika’dan çok sayıda köle getirildiğini anlatıyor.

 

 

 

Ardından Armas Meydanı’na gidiyoruz. Yaşayan capcanlı, rengarenk bir yer burası. Kitaplar, CD’ler, kulağınıza her daim uzaktan da olsa ulaşan müzikler, belirli bir ücret karşılığı birlikte fotoğraf çektirebileceğimiz rengarenk insanlar.

 

 

Küba da duygu seli yaşadığımız anlara geldik. 2008 yılında Metin Yurdanur’un eseri olarak Havana’ya dikilen ATA’mızın büstünü görmek çok ama çok onur verici idi. Grubumuzla birlikte hep bir ağızdan İstiklal Marşımızı okuduk. ATA’mızın değerinin binlerce km uzakta da bilinmesinden dolayı çok mutlu olduk. Ayrıca büstün meydana konulmasına izin verdiği için sevdiğim Küba’yı biraz daha sevdim.

 

 

 

Prado ve Sahil Caddesi’ni de dolaştıktan sonra otelimize döndük.

 

 

 

 

9.GÜN- PINAR DEL RİO
Kahvaltı sonrası puroları ile ünlü Küba’nın mutlaka görülmesi gereken başka bir bölgesi olan Pınar Del Rio’ya gidiyoruz. Rehberimizden bu şehrin Küba’nın tarım merkezi olduğunu, topraklarında dünyanın en kaliteli tütünün yetiştiğini ve Vinales’in, Pınar del Rio’ya bağlı bir kasaba olduğunu öğreniyoruz.

 

 

Ekstra tur olarak aldığımız Vinales Valley gezimize başladık bile. Pınar del Rio bölgesindeki Vinales Vadisi UNESCO Dünya Mirası listesinde yer alan önemli bir doğal bölge.

 

 

Cueva del Indio Vinales mağarasının içi oldukça geniş ve tavanı çok yüksek. Mağarada sarkıt ve dikitlerden oluşmuş aydınlatmalı bir yoldan kısa bir mesafe ilerledikten sonra, mağara içinde sandalla ufak bir gezinti yaparak yine doğa ile kucaklaşıyoruz.

 

Küba’ya gitmeden önce görsellerinden dolayı çok merak ettiğim Brezilyalı ünlü ressam Diego Riviera’nın öğrencisi Leovigildo Gonzalez tarafından vadinin kenarındaki dik ve sarp bir kayanın üzerine çizilmiş Mural de la Prehistoria adlı 120 metre yükseklik ve 180 metre genişliğindeki evrim teorisini anlatan dev duvar resmini görünce çok heyecanlanıyorum. Muhteşem bir görsellik sunuyor vadiye, etkilenmemek mümkün değil.

 

 

Otele dönerken gördüğümüz evler ise sanki film setindeymişiz gibi bir his uyandırdı.

 

Akşam son anda program değişikliği ile gittiğimiz bar… Mojito, enfes müzikler ve en güzeli/değerlisi Buena Vista Social Club Orkestrası’nı dinleme şansını elde etmenin verdiği mutluluk.‘’ Chan Chan’’

 

 

 

Grubun fotoğrafları için Atakan Baykoçak’a teşekkür ederim.

10.GÜN / OLD HAVANA-ERNEST HEMİNGWAY-FLORİDİTA
Bugün Yazar Ernest Hemingway’in San Francisco de Paula kasabasındaki çiftlik müze evine gidiyoruz. İçi olduğu gibi korunduğu için sadece dışarıdan gezilebiliyor. Bugüne kadar içeriye sadece Sovyet lideri Gorbaçov’un girmesine izin verilmiş. Geniş pencerelerden, duvarlarda sanatçının Afrika’da vurduğu hayvanların dondurulmuş başları, kütüphanesinin bölümlerini, yazı masasını, daktilosunu, dinlenme odasını görüyoruz.


Evini gezdikten sonra Old Havana yani Eski Havana’ya dönüp Hemingway’in de sürekli uğradığı bir bar olan Floridita’da yemeğimizi yiyiyoruz. Küba’lıların papa adı ile andığı yazarın, barın sol köşesinde, sol kolunu bar tezgahına yaslamış şekilde duran bronz heykeli bulunuyor. Mekan oldukça popüler ve turistler yoğunlukta.

 

 

Sıra geldi El Capitolio binasına…Burası A.B.D’ nin Washington D.C şehrindeki Kongre Binası’na çok benzeyen bir yapı. 1959 yılına kadar hükümetin yönetim merkezi olarak kullanılmış ama şu anda Küba Bilimler Akademisi ve Ulusal Bilim ve Teknoloji Kütüphanesi. Yüksek bir bina olduğundan şehrin birçok noktasından rahatlıkla görülebiliyor.

 

 

Grubumuza serbest zaman verildiğinde Old Havana’nın ara sokaklara girip dolaşıyoruz ve alışveriş yapıyoruz.

 

 

KÜBA… Renklerin, müziğin, kültür çeşitliliğinin ve en önemlisi de devrimin ülkesi. Belki bir 10 yıl sonra tekrar gidip görmek ve yaşanan gelişmelere tanıklık etmek gerekir. Bakalım, gün neler getirir bilinmez.

 

İyi gezmeler.

Kaldığımız otellerin listesi aşağıdadır.

1.GÜN / Panorama Hotel 4*
2. GÜN / Playa Costa Verde 4*
3. GÜN / Casa Grande 4*
4. GÜN / Brisas Santa Lucia 4*

5. GÜN / Trinidad Del Mare 4*
6. GÜN / Melia Sol Palmeras 5*
7. GÜN / Melia Sol Palmeras 5*

8. GÜN / İberostar Park Central 5*
9. GÜN / İberostar Park Central 5*

Öğlen yemeklerini yediğimiz yerler.

1.GÜN / 7 Haziran Uçakta
2. GÜN / 8 Haziran Bayamo’da yerel restaurantta
3. GÜN / 9 Haziran Santiago De Cuba – Matamoros Restaurant
4. GÜN / 10 Haziran Camagüey – La Campana De Toledo
5. GÜN / 11 Haziran Trinidad – Plaza Mayor
6. GÜN / 12 Haziran Santa Clara – Los Canayes Restaurant
7. GÜN / 13 Haziran Varadero otelde veya ekstra tekne turunda
8. GÜN / 14 Haziran Havana – Santo Angel Restaurant
9. GÜN / 15 Haziran Pınar Del Rio – Dos Hermanas Restaurant
10. GÜN / 16 Haziran Old Havana’da Floridita Restaurant

NOTLAR

Kapıda vize ile ülkeye giriş-çıkış yapılabiliyor. Pasaportunuza giriş-çıkış işlemleri yapılmıyor.

Para birimi CUC  1cuc=1Euro  CUC, sadece turistler tarafından kullanılıyor. Küba da havalimanında döviz büroları var. Ülkeye gittiğinizde orada değiştirebilir, artan paranız kalırsa dönüşte tekrar Euro ya dönüştürebilirsiniz. Küba halkının kullandığı para birimi ise Peso’dur. Bunu sadece kendileri kullanıyor.

Ülkede şampuan var ancak çok pahalı. Dolayısı ile bazı yerlerde özellikle otel giriş ve çıkışlarında sizden şampuan isteyen kadınlarla karşılaşabilirsiniz.

Adanın doğu bölgelerinde pencerelerde cam yok çünkü ülkede cam imalatı yok. Dolayısı ile evlerin pencereleri tahtadan. Özellikle ülkenin doğusunda her evde 37 ekran TV ve ülkenin her yerinde göreceğiniz üzere sallanan sandalye mutlaka var.

Açık tenli iseniz yanınızda mutlaka bir iki kutu 50 faktör güneş yağı bulundurun. Ekvatora yakın olduğundan güneş ışıkları daha dik açı ile geliyor ve gerçek anlamda yakıcı bir sıcaklık oluyor.

Kral palmiyesinin ülkenin sembol ağacı olduğunu öğreniyoruz

En önemlisini en sona sakladım. Tur ile gidecek olursanız rehberinizin mutlaka deneyimli ve bilgili olmasına dikkat edin. Bilgi ile görseller birleşince akılda daha kalıcı oluyor .

HAZİRAN 2013

Continue Reading

Gezi

Venedik Gezimiz

İtalya gezimiz ile ilgili ilk olarak Vatikan Müzeleri ve sonrasında Milano/Verona gezi yazımızı paylaşmıştık. Şimdi sırada hangi güzel şehir var birlikte bakalım. Kayda değer bir kültüre ve mirasa sahip olan, birbirinden kanallarla ayrılmış ve köprülerle bağlanan 118 adadan oluşan, kaynaklarda “Adriyatiğin Kraliçesi”, “Sular Şehri”, “Maskelerin Şehri”, “Köprülerin Şehri”, “Yüzen Şehir”, ve “Kanallar Şehri” olarak bilinen Venedik. Google da araştırma yaptıktan ve internete yüklenen fotoğraflara bol bol baktıktan sonra nihayetinde şehri görme zamanımız geldi. Açıkçası İtalya gezimize başlamadan önce düşündükçe heyecanlandığımız ve görmek için meraklandığımız yerlerden birisi Venedik idi. Deniz taksiye bindiğimizde ve Venedik mimarisi yavaş yavaş görüş alanımıza girmeye başladığında merak katsayımızda artmaya başlamıştı.

Gitmeden önce okuduğumuz gezi yazılarında Venedik için yürümeyi sevenlerin şehri tanımlaması yapılmıştı.  400 köprüsü ve labirenti andıran sokak araları olan bu şehirde kaybolmak güzel olacak diyerek karaya ayak bastık.

Adım atar atmaz denizden karaya baktığımızda ilk gözümüze takılan tarih içinden süzülüp günümüze gelmiş görüntüsü veren renkli kostümü içindeki dönem kadını ve kalabalıklar oldu. Gittiğimiz ay Mayıs olmasına rağmen her yer irili ufaklı tur grupları ile doluydu. O tarihte bile hava o kadar sıcaktı ki yaz aylarında buralarda bulunmanın çokta iyi bir fikir olmadığını hemen buraya not düşelim.

Bu sefer sırtımızı karaya verip denize baktığımızda ise o güzelim, o klasik Venedik manzarası karşımızdaydı. Kazıklar arasında kalmış Venedik sandalları ve neredeyse otoban kalabalığına sahip deniz…Eskişehir’i Venedik’e benzetenlere selam olsun 🙂

Adımımızı Venedik’e attık ama bizden önce buralarda kimler yaşamış bu keyifli şehirde kimler gezinmiş ona kısaca deyinelim istedik. İnternetten biraz araştırınca karşımıza çıkan bilgileri hemen kısaca aktaralım. Kavimler Göçü nedeniyle işgalcilerden kaçarak bir sığınak bulmak zorunda olan yerli halk çözüm için kıyaya yakın olan adacıklara sığınmış. (Kaynaklarda Venedik’in kuruluş tarihinin M.S. 811  olduğu yazıyor.)

Hızlıca Haçlı Seferleri zamanına gelirsek deniz ticaretini eline geçiren Venedik, Doğudan gelen ürünler ve yağmalanan eşyalar ile birlikte çok zenginleşmiş, kurdukları ticaret kolonileri sayesinde güçleri 15. yy da doruk noktasına çıkmış ve uzun dönem sanatın ve ticaretin merkezi olmuş. Altın çağını yaşayan Venedik 300 ailenin liderliğindeki üyelerden oluşan Konsey ile yönetilmiş. Her ilerleme gerilemeyi her büyüme küçülmeyi her şey zıddını içerdiğinden Venedik’te yükselme döneminin ardından gerileme sürecine girmiş. İstanbul’un Fethi, Amerika’nın keşfi, yaşanan deniz savaşları nedeniyle gücünü yitiren Venedik nihayetinde İtalya Krallığı’nın eline geçmiş.

Bu kadar kitabi bilgiden sonra artık gezmeye başlayalım. İlk sırada Venedik’te önem verilen isimlerin başında yer alan San Marco’ya gelelim. San Marco’nun kemikleri 823 yılında Venedik’e getirilmiş ve San Marco kanatlı aslan olarak tasvir edilerek şehrin Koruyucu Azizi ünvanı almış. San Marco’nun sembolü olan aslan ise Venedik’in sembolü olmuş. Sembolü uzaktan gördük ve  San Marco Meydanı’na doğru yürüdük. Meydana geldiğimizde karşımıza ihtişamıyla duran San Marco Bazilikası (Aziz Marko Bazilikası) ve çan kulesi çıktı. (Aziz Marco, Markos İncili’ni yazdığı kabul edilen azizdir. Aynı zamanda Katolik Kilisesi tarafından Matta, Luka ve Yuhanna ile birlikte 4 azizden biri olarak kabul edilir.)

Bazilika, altın kaplı mozaikleri ile dönemin Venediklilerinin zenginliğini ve gücünü sembolize etmesi açısından da önemli. Bazilikanın cephesinde yer alan göz alıcı altın mozaikler, heykeller ve dört at heykeli muazzamlar. Bu at heykelleri ile ilgili bir bilgiyi burada aktarmadan geçmeyelim. ‘’1204 yılında, Haçlılar Konstantinopolis’i ele geçirdiklerinde şehri yağmalamış, birçok sanat eserini tahrip ederken, bazılarını da Avrupa’ya götürmüştür. Günümüzde Sultanahmet’te At Meydanı olarak bilinen Hipodromdaki dört at heykeli de götürülen bu eserler arasında yer almıştır. Dördüncü Haçlı Seferlerinde ve Konstantinopolis’in ele geçirilmesinde büyük rol oynayan Venedik Doçu Enrico Dandolo, bu at heykellerini kendi şehri olan Venedik’e yollamış ve Quadriga’nın Atları San Marco kilisesinin cephesine yerleştirilmiştir. Quadriga’nın sürücüsü İsa ile, arabanın dört atı ise İsa’nın öğretisini dünyaya yayan dört İncil yazarı ile özdeşleştirilmişti. Böylece quadriga, askeri, siyasal ve dinsel bir anlam kazanmıştı. Antik Dönem kabartmalarında sıkça karşılaşılan quadrigaların antik Çağ’dan günümüze kalan tek örneği Konstantinopolis Hipodromundan Venedik San Marco Kilisesi’ne giden Quadrigadır. 1975 yılında, kilise cephesine bu atların kopyaları yerleştirilmiş, orijinalleri ise doğal şartlardan korumak amacıyla Venedik San Marco Kilisesi içindeki Museo Marciano’ya taşınmıştır. (Bu alıntının kaynağı  https://www.istanbulburda.com/tarihi-hikayeler/istanbul-dan-venedik-san-marco-kilisesine-giden-quadriganin-atlari-h9700.html )

San Marco Meydanı’nda yer alan diğer bir yapı da Venedik’in sembollerinden ve en yüksek yapılarından biri olan Aziz Mark’ın Çan Kulesi. 9. yüzyılda yapılan Çan Kulesi’nin başından çeşitli depremler, çökmeler, restorasyonlar geçmiş. 1902 yılında tamamen çöktüğünde kule orjinaline uygun şekilde yeniden yapılmış. Kule de her birinin farklı işlevi olan beş çan var. Marangona günün başlangıç ve bitişini, Trottiera Maggior Consiglio üyelerinin acele etmesini, Mezza Terza Senatonun toplanacağını, Maleficio ise infaz ilanını işaret ediyormuş. Kulenin yüksekliği 99 metre ve tuğlalarla döşenmiş. Kulenin tepesi piramit formunda ve onun üzerinde baş melek Cebrail heykeli bulunuyor. Gittiğinizde kuleye çıkarak Venedik manzarasını seyredebilirsiniz.

San Marco Meydanı’na çok yakın mesafe de bulunan ve Çan Kulesi’ne yakın olan Dükler Sarayı’nı da görebilirsiniz. Bir çok tarihi eserde karşımıza çıktığı gibi bu yapıda depremler ve yangınlar karşısında yıkımlar ve restorasyonlar görmüş. Venedik Cumhuriyeti uzun yıllar bu sarayda yönetilmiş ve 1923 yıllında burası bir müzeye çevrilmiş. Vaktimiz sınırlı olduğundan müzeyi gezemedik ama sizin vaktiniz olursa aklınızda bulunsun.

San Marco meydanında ‘’mimari yapılar ve biz’’ şeklindeki fotoğraflarımızı çektikten hemen sonrasında tur grubuna serbest zaman verildi. Yaptığımız ilk iş daracık bir sokaktan içeri girmek ve geçebildiğimiz kadar köprünün üzerinden geçerek tablo tadındaki güzelliklere şahit olmaktı. Gondollar, suların içinde gömülü binalar, tarihi köprüler, zamanın içinde asılı kalmış gibi duran tarihi binalar… Burada sözü bitiriyor ve çektiğimiz fotoğraflar konuşmaya başlasın diyoruz.

Karşımızda Rialto Köprüsü…. Büyük Kanal’ın üzerinde bulunan dört köprüden en büyüğü ve aynı zamanda Venedik’in sembollerinden biri. Köprü daha önce tahtadan yapıldığından bir çok kez yanmış, çökmüş ve yıkılmış. Bu nedenle sonunda 32 metre uzunluğunda, 7,5 metre yüksekliğinde ve 9 metre genişliğe sahip olan tek kemerli taş köprü haline dönüştürülmüş.

İtalya’ya gidip de pizza yemeden olmaz diyerek, dilim pizza satan dükkanlardan dilim dilim pizzaları ve sonrasında tatlı niyetine dondurmaları alıp bir güzel yedik. Sonrasında yine dar sokaklarda gezinmeler, köprülerden geçmeler, kalabalıklar içinde kaybolmalar… Vakit ilerleyince gündüz gözüyle gördüğümüz Venedik’i gündüzden geceye geçişte de fotoğraflamak istedik ki bunlardan birkaçını aşağıya ekledik.

Venedik gezimiz bedenen bitse de ruhen devam ediyor. Gittiğimiz ülkeler içinde bir daha gideriz diye kendimize not düştüğümüz ülkelerden birisi İtalya ve özellikle Venedik. Hakkını vererek gezebilmek, şehri geceli ve gündüzlü yaşayabilmek, tarih kokan köprülerden geçerek o daracık sokaklarda yürürken zihnimizin üreteceği hikayeler arasında kaybolmak istiyoruz.

Venedik’i şimdilik ardımızda bırakarak gözümüze renk şöleni yaşatan, gönlümüze huzur veren, bize göre gördüğümüz yerler arasında renk dünyasının bir numaralı adası olan Burano Adası’na ve cam atölyeleri ile ünlü Murano Adası’na doğru yola çıkıyoruz.

Gezmelere doyamayan biz ile yeni yazımızda görüşmeniz dileğiyle.

http://www.gezipduru.com/2019/07/18/vatikan-vatikan-muzeleri-gezimiz/

http://www.gezipduru.com/2020/02/11/milano-verona-gezimiz/

 

 

Continue Reading

Popüler